Τρίτη, 09 Μαρτίου 2021

Στ.Πρινιανάκης: Οι τίτλοι, οι φιλίες, η ζωή στην Θεσσαλονίκη και ο σοβαρός τραυματισμός που τερμάτισε την καριέρα του!

Πέμπτη, 03 Δεκεμβρίου 2020 10:01 Γράφτηκε από τον

O Στέλιος Πρινιανάκης, έδωσε μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο Prismasport.gr. 

Ένας από τους πιο ποιοτικούς και απόλυτα επιτυχημένους ποδοσφαιριστές που έχουν περάσει από το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, αφού στη διάρκεια της καριέρας του κατάφερε να σηκώσει 4 πρωταθλήματα και τρία Κύπελλα, είναι ο Στέλιος Πρινιανάκης. 

Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στους ερασιτέχνες ΟΦΗ και με τους οποίους τη σεζον 2003/04 κατέκτησε το Κύπελλο ΕΠΣΗ, όντας αρχηγός της.

 Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή.

Οι πολύ καλές εμφανίσεις του, έκαναν τον Αλμυρό να προχωρήσει στην απόκτηση του, με την ομάδα του Γαζίου να παίζει στο περιφερειακό και να κατακτά το Κύπελλο Ερασιτεχνών, με αποτέλεσμα ο Πρινιανάκης να κάνει το repeat.

Ακολούθησε μία καλή χρονιά στον ΠΑΝΟΜ ξανά στο περιφερειακό. Την σεζόν 2006/07 ήρθε η πρώτη και τελευταία εμπειρία εκτός Κρήτης ποδοσφαιρικά, η οποία στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, αφού με τον Α.Ε.Ρ.Α Αφάντου έγινε για πρώτη φορά πρωταθλητής για την Α1 ΕΠΣ Ρόδου, συνδυάζοντας παράλληλα την στρατιωτική του θητεία.

Μετά το πέρασμα του από το νησί των Δωδεκανήσων, επέστρεψε στο Ηράκλειο, για να φορέσει την φανέλα του Ρούβα, να κατακτήσει το πρωτάθλημα της Α1 ΕΠΣΗ, έπειτα να ακολουθήσει μία εξαιρετική χρονιά στο περιφερειακό, με την ομάδα της Γέργερης να τερματίζει τρίτη.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή.

Την σεζόν 2010 μεταγράφηκε στο Ζαρό και με τον σύλλογο της Μέσσαράς κατέκτησε δύο πρωταθλήματα, φορώντας το περιβραχιόνιο του.

Στο διάστημα αυτό μεσολάβησε μία μέτρια σεζόν, με την οποία ήλθε ο υποβιβασμός. Οι εξαιρετικές εμφανίσεις με τον Ζαρό επισφραγίστηκαν, με την μεγαλύτερη στιγμή στην καριέρα του, όπου φόρεσε την φανέλα του Ερμή Ζωνιανών στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή.

Ένα χρόνο αργότερα επέστρεψε στον αγαπημένο του Ζαρό, όμως ένας σοβαρός τραυματισμός στον αχίλλειο τένοντα τον ανάγκασε να βάλει τέλος στην λαμπρή πορεία του στο ποδόσφαιρο.

Σήμερα αποτελεί ένας ευυπόληπτος επιχειρηματίας, όντας υπεύθυνος στο Blanc ένα από τα καλύτερα μαγαζιά της Θεσσαλονίκης, στην οποία ζει μόνιμα τα τελευταία πέντε χρόνια.

Ο ίδιος μιλά για τα όσα του έχει δώσει το ποδόσφαιρο όλα αυτά τα χρόνια, αναφέρεται στην χειρότερη στιγμή της καριέρας του με τον τραυματισμό του, τους φίλους που έχει κρατήσει από τον χώρο του αθλήματις, αλλά και την ζωή του στην Θεσσαλονίκη.

Ο «Πρίνου» δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει έναν – έναν τους προέδρους με τους οποίους συνεργάστηκε στην ποδοσφαιρική του καριέρα.

Ακολουθεί το κύριο μέρος της συνέντευξης:

-Παρακολουθείς τα ποδοσφαιρικά δρώμενα του Ηρακλείου; 

«Η αλήθεια είναι ότι μετά που σταμάτησα το ποδόσφαιρο και ήρθα στη Θεσσαλονίκη, στην οποία ζω τα τελευταία χρόνια, στην αρχή παρακολουθούσα το δρώμενα τόσο στο τοπικό όσο και στο περιφερειακό ποδόσφαιρο. Ακόμα και τώρα όταν έρχομαι σε επαφή με φίλους μου από το Ηράκλειο προσπαθώ να μαθαίνω τα νέα. Χαίρομαι ιδιαίτερα που παλιοί μου συμπαίκτες και φίλοι έχουν κάνει τα πρώτα τους βήματα στην προπονητική» 

- Ο Ζαρός και ο Ρούβας είναι δύο ομάδες που πέρασες τα περισσότερα χρόνια της καριέρας σου. Ένα σχόλιο για την καθεμία όπως και για το πέρασμα σου από τον Ερμή Ζωνιανών στην Γ' Εθνική αλλά και τις υπόλοιπες ομάδες που αγωνίστηκες. 

Κοίταξε να δεις εγώ νιώθω πολύ τυχερός γιατί αν δεις τις ομάδες που έχω παίξει. Έτυχα σε σωματεία πολύ υγιή, με πολύ ωραίο κλίμα, με τρομερές διοικήσεις . Αρχικάστον ΠΑΝΟΜ με τον Αλέξη Κοκολάκη. Στα τρία χρόνια που έκατσα στα Μάλια, έκανα απίστευτες φιλίες με τα παιδιά, μετά στον Ρούβα με τον Κουτεντάκη, χρυσές εποχές. Στη συνέχεια με τον Γιώργο Σταματάκη, που είναι πολύ φίλος μου. Τους εκτιμώ όλους πάρα πολύ και τους ευχαριστώ που μου δόθηκε η ευκαιρία συνεργασίας μαζί τους. Το πιο σημαντικό για εμένα είναι ότι σε όλα αυτά χρόνια μου στο ποδόσφαιρο, έκανα πραγματικές φιλίες. Άσε τα πρωταθλήματα και τα Κύπελλα, το πιο σημαντικό για εμένα είναι ότι έκανα πραγματικούς φίλους. Δεν μπορώ να παραλείψω και τους κ.κ Κάββαλο και Παρασύρη, τους διοικούντες τότε του Ερμή Ζωνιανών, δύο τρομερούς ανθρώπους που έχουν δώσει τα πάντα για την ομάδα του χωριού τους. Τους ευχαριστώ και εκείνους πάρα πολύ, πέρασα υπέροχα. Στον Α.Ε.Ρ.Α Αφάντου πέρασα μία πολύ ωραία σεζόν, κάνοντας παράλληλα την στρατιωτική μου θητεία και κατακτώντας το πρωτάθλημα της Α ΕΠΣ Ρόδου. Ευχαριστώ τους ανθρώπους της διοίκησης που ήταν πάντα δίπλα μου και με πρόσεχαν. 

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή.

Ποια ήταν η χειρότερη στιγμή στην καριέρα σου; 

«Μετά την αποχώρηση μου από τον Ερμή, επέστρεψα στον Ζαρό και σε ένα φιλικό κόντρα στον ΟΦΗ θυμάμαι αξέχαστα, ένιωσα βαρύ το πόδι μου. Εκείνη την εποχή, παίξαμε και στον τελικό του Super Cup κόντρα στον Αλμυρό, τον οποίο και κερδίδαμε. Στη συνέχεια ξεκίνησαν τα ματς του πρωταθλήματος. Έπαιζα κανονικά, ωστόσο εκεί στο 60-70 δεν μπορούσα άλλο. Συνέχισα να παίζω όμως κι αυτό ήταν το μεγαλύτερο λάθος μου, αφού πονούσα. Ήθελα να παίζω και έτσι έκανα μεγαλύτερη ζημιά στον εαυτό μου. Μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα, κάναμε μία μαγνητική, η οποία έδειξε ότι έχω υποστεί ρήξη αχιλλείου τένοντα. Έπρεπε να φύγω στην Αθήνα για να μπω χειρουργείο, να είμαι με πατερίτσες για 3 μήνες και 6 ακόμα με μπότα προστατευτική. Ο τραυματισμός αυτός με οδήγησε να σταματήσω το ποδόσφαιρο και θεωρώ ότι ήταν η χειρότερη στιγμή στην καριέρα μου» 

- Πως είναι η ζωή στη Θεσσαλονίκη; Με τι δραστηριοποιείσαι στην συμπρωτεύουσα; 

«Στην Θεσσαλονίκη ζω τα τελευταία 5 χρόνια. Είμαι υπεύθυνος σε ένα από τα καλύτερα bar-restaurant της πόλης το Blanc και συνεργάζομαι τα δύο τελευταία χρόνια με έναν τραγουδιστή, που δόξα τω Θεό πάμε πολύ καλά, τον Θοδωρή Φέρρη, είμαστε δύο χρόνια μαζί και ο κόσμος μας έχει αγκαλιάσει. Ειδικά στη Θεσσαλονίκη είναι συνέχεια δίπλα μας. Εντάξει αυτό το διάστημα που ζούμε είναι πρωτόγνωρο και εύχομαι να επιστρέψουμε το συντομότερο δυνατό να επιστρέψουμε στην κανονικότητα και στις δουλειές μας» 

 

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Search

Prisma Sport