Τρίτη, 02 Μαρτίου 2021

Μιχάλης Συσκάκης στο Prismasport: «Νιώθω πικρία που δεν έφτασα πιο ψηλά αλλά είμαι γεμάτος από το ποδόσφαιρο και δεν μετανιώνω για τις επιλογές μου»

Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2020 17:11 Γράφτηκε από τον
Ο Μιχάλης Συσκάκης. Ο Μιχάλης Συσκάκης.

Από την τρυφερή ηλικία των πέντε ετών βρίσκεται μέσα στα γήπεδα! Πάντα δίπλα στον πατέρα του, Κωνσταντίνο, που αγωνίστηκε στον ΠΑΝΟΜ και στη ΑΕΝεαπόλης και μετέπειτα ακολούθησε και την προπονητική στον πάγκο του ΑΟΒραχασίου. Πιτσιρικάς τότε είχε το καλύτερο πρότυπο, την πατρική φιγούρα για να ακολουθήσει και να λατρέψει το ποδόσφαιρο.

 9s

Ο λόγος για τον Μιχάλη Συσκάκη, ο οποίος έχει καταγράψει ήδη στα 36 του χρόνια μια αξιόλογη πορεία στον χώρο του ποδοσφαίρου, ενώ παράλληλα σπούδασε και δάσκαλος, επάγγελμα που ασκεί ήδη για 13 χρόνια στη γενέτειρα του, τα Μάλια. Πρόκειται για έναν εκ των κορυφαίων επιθετικών στο Ηράκλειο, τον οποίο όλες οι ομάδες θα ήθελαν να εντάξουν στο δυναμικό τους. Διαθέτει όπως λέμε απλά όλο το «πακέτο», ταλέντο, ικανότητα, επαγγελματισμό και ήθος αποτελώντας ένα «κόσμημα» για το τοπικό ποδόσφαιρο.

Για πολλούς ο ικανός σκόρερ θα μπορούσε να είχε αγωνιστεί και σε πιο υψηλό επίπεδο, ωστόσο λόγω κάποιων συγκυριών και δικών του επιλογών δεν τα κατάφερε. Ο ίδιος νιώθει πικρία αλλά δεν μετανιώνει για τις επιλογές του. Τον κέρδισε και η εκπαίδευση, η εκπληκτική επαφή και σχέση με τους μαθητές του, ενώ έχει δημιουργήσει και μια υπέροχη οικογένεια. Με τη σύζυγο του, Σοφία έχουν φέρει στον κόσμο δύο αγγελούδια, την 6χρονη Αναστασία και τον 4χρονο, Κωνσταντίνο!

13s

 

Ο Συσκάκης τζούνιορ θα ξεκινήσει την επόμενη χρονιά στην Ακαδημία του ΠΑΝΟΜ, με τον περήφανο μπαμπά να ευελπιστεί ότι θα ακολουθήσει την παράδοση της οικογένειας και θα γίνει το τρίτο μέλος της που θα αγωνιστεί στον ΠΑΝΟΜ.


Ο Μιχάλης Συσκάκης μίλησε στο Prismasport.gr σε μια μεγάλη, ενδιαφέρουσα συνέντευξη για την πορεία του μέχρι σήμερα στο ποδόσφαιρο, για την επιλογή του να σπουδάσει στο παιδαγωγικό, για τη σχέση του με τους μαθητές του, αν καταφέρνει να συνδυάζει και τα δύο, για την ομάδα της καρδιάς του, τον ΠΑΝΟΜ, για το μεγάλο κομμάτι της καριέρας του, τον ΠΟΑ και άλλα!

                     Η μεγάλη επιτυχημένη ποδοσφαιρική πορεία του Μιχάλη Συσκάκη

12s

Ξεκίνησε από την Ακαδημία του ΠΑΝΟΜ, στη συνέχεια στον ΠΑΝΟΜ 2000, ενώ 14 ετών προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του ΠΑΝΟΜ. Έχει φορέσει για τρία χρόνια τη φανέλα της Επισκοπής, για επτά χρόνια τη φανέλα του ΠΟΑ, αγωνίστηκε για ένα χρόνο στον Ηρόδοτο, τα τελευταία τέσσερα χρόνια είναι μέλος του ΠΑΝΟΜ, ενώ έχει κληθεί και στην Εθνική Νέων. 

15s

Μετά από πολλά χρόνια ποδοσφαιρικής πορείας ο Μιχάλης Συσκάκης έχει ζήσει μεγάλες στιγμές. Με την ομάδα των Μαλίων έχουν σηκώσει δύο φορές το κύπελλο ΕΠΣΗ (2000, 2018), μια φορά το κύπελλο Ερασιτεχνών (2000) και μια φορά το Σούπερ Καπ (2018). Επίσης το 2004 πανηγύρισαν την άνοδο τη Γ΄Εθνική. Με τον Ηρόδοτο κατέκτησε επίσης ένα κύπελλο ΕΠΣΗ το 2006. Με τον ΠΟΑ κατέκτησε ένα τίτλο στην Α1 ΕΠΣΗ. Για τον ΠΟΑ αποτελούσε παίκτη βαρόμετρο. Για τον ίδιο και για την ομάδα του Ατσαλένιου οι σωτηρίες στη Γ΄Εθνική ήταν μεγάλες επιτυχίες για εκείνη την εποχή. Μεγάλη στιγμή επίσης η πρώτη θέση στην Ελλάδα με τη Μικτή ΕΠΣΗ το 2001.

Και βέβαια η μεγάλη στιγμή για τον σπουδαίο σκόρερ ήταν τη σεζόν 2018-2019, όταν αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ στην Α1 ΕΠΣΗ και κατάκτησε το «χρυσό παπούτσι» πετυχαίνοντας 23 γκολ.

Ο Μιχάλης Συσκάκης μετράει πάνω από 400 συμμετοχές και πάνω από 200 γκολ στην καριέρα του και έπεται συνέχεια! 

-Τι σε ώθησε να ασχοληθείς με το ποδόσφαιρο;

14s

«Ξεκίνησα από πέντε ετών, καθώς ο πατέρας μου ήταν ποδοσφαιριστής, από τους πολύ καλούς από ότι λένε οι μεγαλύτεροι. Αγωνίστηκε στην ΑΕΝεαπόλεως, στον ΠΑΝΟΜ και αργότερα ως παίκτης- προπονητής στον ΑΟΒραχασίου. Με έπαιρνε πάντα μαζί του τα μεσημέρια στις προπονήσεις, όποτε δεν ήταν και τόσο δύσκολο να κολλήσω».

                                       «Να περάσω στις νέες γενιές όσα έχω μάθει»

-Ποιοι είναι οι προσωπικοί σου στόχοι στο ποδόσφαιρο;

«Επιθυμώ να «περάσω» στις νέες γενιές όλα αυτά που έμαθα από το χώρο του ποδόσφαιρου. Να τους δώσω να καταλάβουν τη χαρά του παιχνιδιού, της ευγενούς άμιλλας, της φιλίας, της αναγνωσιμότητας, της κοινωνικότητας, της συνεργασίας. Να περνάνε τον ελεύθερο τους χρόνο στο γήπεδο και να ξεφεύγουν από τα διάφορα που μας περιβάλλουν. Και για αυτούς που μπορούν το κάτι παραπάνω, να κάνουν το χόμπι τους επάγγελμα, στον βαθμό που γίνεται ή τουλάχιστον να το συνδυάσουν με την κανονική δουλειά τους, όπως εμένα. Φανταστείτε ότι έχω συμπαίκτες, μαθητές μου».

                                 «Ομάδα της καρδιάς μου ο ΠΑΝΟΜ»

-Τι σημαίνει για σένα ο ΠΑΝΟΜ;

19s

«Για όλες τις ομάδες που αγωνίστηκα τρέφω συναισθήματα αγάπης και υπερηφάνειας. Έτσι κι αλλιώς είναι και τα τέσσερα ιστορικά σωματεία. Δενόμουν με τις ομάδες που αγωνιζόμουν, καθώς, με εξαίρεση τον Ηρόδοτο, ήμουν πολλά χρόνια στις άλλες τρεις. Εννοείται ότι ο ΠΑΝΟΜ είναι η ομάδα της καρδιάς μου, καθώς εδώ είναι ο τόπος μου και η γενέτειρα μου. Ήθελα, θέλω και θα θέλω για πάντα να την βοηθάω όπως μπορώ. Αυτή η ομάδα με ανέδειξε και θα της χρωστάω για μια ζωή. Ελπίζω να συνεχιστεί η παράδοση και να υπάρχει κι άλλος Συσκάκης (τρίτος) στον ΠΑΝΟΜ στο μέλλον».

Ποιος είναι ο στόχος στο φετινό πρωτάθλημα;

«Εάν και εφόσον ξεκινήσουμε ξανά τα πρωταθλήματα, στόχος της ομάδας γενικά, άρα και δικός μου είναι μια καλή πορεία. Παράλληλα να πάρουν χρόνο συμμετοχής οι μικροί σε ηλικία συμπαίχτες μου, έτσι ώστε να υπάρχει μια συνέχεια στην ιστορικότερη ομάδας της κατηγορίας. Γιατί κακά τα ψέματα, ο ΠΑΝΟΜ είναι η ιστορικότερη ομάδα της κατηγορίας και είναι χρέος μας να συνεχίσουμε αυτή τη παράδοση και αν μπορούμε να την μεγαλώσουμε».

-Ποιες είναι οι όμορφες και ποιες οι άσχημες στιγμές που θυμάσαι;

20s

«Οι όμορφες στιγμές είναι σίγουρα όλες οι επιτυχίες και οι τίτλοι με όλες τις ομάδες από τις οποίες πέρασα. Με τον ΠΑΝΟΜ δύο κύπελλα ΕΠΣΗ και ένα κύπελλο ερασιτεχνών Ελλάδος, άνοδος στη Γ´ εθνική και ένα Σούπερ Καπ. Επίσης ένα κύπελλο ΕΠΣΗ με τον Ηρόδοτο και ένας τίτλος στην Α1 ΕΠΣΗ με τον ΠΟΑ. Και βέβαια η χρονιά που βγήκα πρώτος σκόρερ με τον ΠΑΝΟΜ.

Δυστυχώς υπήρξαν και αρκετές άσχημες στιγμές. Υποβιβασμοί, αποκλεισμοί, στεναχώριες, τσακωμοί. Απώλειες ανθρώπων με τους οποίους μεγαλώσαμε και μας στήριξαν ή ήμασταν συμπαίκτες. Ο Γιάννης Κατσούλης που ήταν πρόεδρος στον ΠΑΝΟΜ και πατέρας του τωρινού κουμπάρου και σύντεκνου μου, Μάνου Κατσούλη. Ο Στράτος Γεωργιάδης, ο Δημήτρης Σκουλούδης και συγνώμη αν ξεχνάω κάποιους».

                                                   «Μια φορά ΠΟΑ, για πάντα ΠΟΑ!»

-Μίλησε μας για τον ΠΟΑ που ήταν ένα μεγάλο κεφάλαιο στην καριέρα σου.

16s

«Στον ΠΟΑ, νομίζω ότι πέρασα τα καλύτερα ποδοσφαιρικά μου χρόνια. Πήρα και έδωσα πολλά πράγματα, δέθηκα συναισθηματικά με την ομάδα, καθώς αγωνίστηκα επτά ολόκληρα χρόνια. Απέκτησα φιλίες που κρατάνε ακόμα, διατέλεσα αρχηγός της και νομίζω ότι άφησα το στίγμα μου σε δύσκολες περιόδους. Πετύχαμε αρκετά, ανταγωνιστήκαμε ομάδες με πολλαπλάσια μπάτζετ τις χρονιές της Γ´ Εθνικής και με οδηγό την αγάπη για τη φανέλα καταφέραμε να γίνουμε γνωστοί στο πανελλήνιο και να συνεχίσουμε να κρατάμε ψηλά το όνομα Ατσαλένιος.

Είχα δηλώσει ότι ήταν το δεύτερο σπίτι μου και το εννοώ. Περνούσα περισσότερες ώρες της ημέρας στο Ατσαλένιο από ότι στο σπάτε μου για επτά ολόκληρα χρόνια. Ήταν μεγάλο κομμάτι της ποδοσφαιρικής μου καριέρας και θα μείνουν για πάντα χαραγμένα εκείνα τα χρόνια στη καρδιά μου. Μια φορά ΠΟΑ, για πάντα ΠΟΑ!»

-Νιώθεις ότι έμεινε κάποιο όνειρο σου ανεκπλήρωτο;

«Είμαι γεμάτος από το ποδόσφαιρο , απλά μου μένει μια πικρία γιατί είμαι σίγουρος ότι μπορούσα να φτάσω πολύ υψηλότερα από ότι έφτασα. Λόγω συγκυριών και κυρίως επιλογών δικών μου, δεν τα κατάφερα. Πάντως δε μετανιώνω, διότι νιώθω ευτυχισμένος με την οικογένεια που δημιούργησα και το λειτούργημα που ακολουθώ».

     «Είμαι τυχερός και ευλογημένος που ασκώ το επάγγελμα του δασκάλου»

-Πώς πήρες την απόφαση να σπουδάσεις στο Παιδαγωγικό;

θθθθ

«Για να πω την αλήθεια δεν ήταν στις σκέψεις μου να γίνω δάσκαλος. Περνούσα ΤΕΙ ΦΥΣΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ στη Θεσσαλονίκη και είχα βρει και ομάδα Β΄ Εθνικής το 2002. Για καλή μου τύχη, συμβούλεψαν κάποιοι δάσκαλοι της περιοχής μου τον πατέρα μου να δηλώσω Παιδαγωγικό στο Ρέθυμνο. Έτσι κι έγινε και νιώθω τυχερός και ευλογημένος από αυτή την εξέλιξη, καθώς το επάγγελμα αυτό με ολοκλήρωσε ως άνθρωπο και μου δίνει απερίγραπτη χαρά και ευεξία καθημερινά».

-Πόσα χρόνια διδάσκεις ως δάσκαλος και σε ποια σχολεία έχεις εργαστεί;

«Φέτος είναι η 13η χρόνια που διδάσκω στο σχολείο του χωριού μου, στα Μάλια. Διδάσκω στο περιβάλλον που ήμουν και εγώ μαθητής και έχω συναδέλφους, παλιούς δασκάλους μου. Καταλαβαίνετε ότι είμαι από τους τυχερούς της υπόθεσης και μόνο χαρά και συγκίνηση μου προκαλεί το συγκεκριμένο γεγονός. Το ότι προσφέρω και εγώ ότι μπορώ στον τόπο μου ως δάσκαλος και ως ποδοσφαιριστής και αρχηγός της τοπικής ομάδας, με γεμίζει με έντονα συναισθήματα και μεγάλο χρέος απέναντι στην τοπική κοινωνία».

  «Καταλαβαίνετε τι γίνεται όταν πάω τη Δευτέρα στο σχολείο και έχω σκοράρει!»

-Πώς είναι η σχέση σου με τους μαθητές σου, μιλάτε καθόλου και για ποδόσφαιρο; Σε βλέπουν ως πρότυπο;

«Λόγω του ότι είμαι δάσκαλος από τα 24 μου, η σχέση μου με τους μαθητές είναι αρκετά φιλική. Είμαστε κοντά ηλικιακά σε σχέση με παλιότερες εποχές, με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγαλύτερη οικειότητα μεταξύ μας. Είναι ένα από τα θετικά της εποχής μας, ότι δάσκαλοι και μαθητές είναι πιο κοντά ηλικιακά. Εννοείται ότι με τα αγόρια υπάρχουν αρκετές συζητήσεις για ποδόσφαιρο, καθώς έρχονται στους αγώνες της μεγάλης ομάδας.

Όπως και εγώ παρακολουθώ τους μαθητές μου, καθώς οι περισσότεροι συμμετέχουν στις ακαδημίες του ΠΑΝΟΜ. Ευτυχώς από φέτος λειτουργεί ξανά η Ακαδημία μας και απαριθμεί πάνω από 80 παιδιά. Αυτά είναι το μέλλον του τόπου και της ομάδας μας κατ´ επέκταση.
Καταλαβαίνετε τι γίνεται όταν πάω τη Δευτέρα στο σχολείο και έχω σκοράρει. Μου λένε και αυτοί τα κατορθώματα τους και γενικά υπάρχουν πολλά κοινά σημεία επαφής με τους μαθητές πλέον».

-Πώς συνδυάζεις το ποδόσφαιρο με το σχολείο;

5s

«Προς το παρόν δε με δυσκολεύει η ιδιότητα του ποδοσφαιριστή. Είναι μικρά τα παιδιά μου, οπότε το μεσημέρι που εγώ πάω προπόνηση, αυτά ξεκουράζονται. Δεν ξέρω στην πορεία με τις εξωσχολικές δραστηριότητες πως θα είναι εφικτό. Έτσι κι αλλιώς, πάντα έβρισκα τον τρόπο να συνδυάζω μπάλα και διάβασμα, οπότε, θα τα καταφέρω και τώρα, όσα χρόνια θα παίζω ακόμα ποδόσφαιρο».

       «Ραγίζει η καρδιά να βλέπεις ανθρώπους που έχασαν τα πάντα»

-Στα Μάλια ζήσατε εφιαλτικές στιγμές με τις πλημμύρες. Πώς τις βιώσατε με την οικογένεια σου και ποια είναι η επόμενη μέρα;

«Αν δεν δείτε με τα μάτια σας αυτό που συνέβη, δεν μπορείτε να καταλάβετε το μέγεθος της καταστροφής. Είναι άλλο πράγμα οι φωτογραφίες και τα βίντεο και άλλο να τα βιώνεις από κοντά. Ραγίζει η καρδιά σου όταν αντικρίζεις τα πρόσωπα των ανθρώπων που έχασαν τα πάντα, κόπους μιας ζωής. Βλέποντας όλα αυτά που έγιναν μέσα σε 10 λεπτά, κάνεις τον σταυρό σου που είσαι ζωντανός και αμέσως σκέφτεσαι τους δικούς σου ανθρώπους. Ευχαριστείς τον θεό που δε θρηνήσαμε θύματα και προσπαθείς να βοηθήσεις όπως μπορείς.

Επί της ευκαιρίας, θέλω να πω ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ σε όλους τους ανθρώπους που βοήθησαν. Η κινητοποίηση ήταν τεράστια και μέσα σε λίγες ώρες όλο το χωριό ήταν στους δρόμους για να βοηθήσει με κάθε τρόπο. Χρήματα, φαγητά, χαρτικά, γάλατα, έπιπλα, όλοι έδωσαν ότι είχαν. Ακόμα και σπίτια νοίκιασαν και επίπλωσαν για τις οικογένειες που καταστράφηκαν ολοσχερώς.

Ακόμα και σήμερα να φανταστείτε, μετά από τόσες μέρες, μοιράζονται όλα αυτά που μαζεύτηκαν σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη. Και πάλι πολλά συγχαρητήρια σε όλους, αποδείχτηκε για άλλη μια φορά, ότι οι Έλληνες στις δύσκολες στιγμές πάντα είμαστε ενωμένοι και δυνατοί. Παραμερίζουμε τις διάφορες μας για το κοινό καλό και προχωράμε μπροστά».

        «Να ακούμε τους ειδικούς, πιστεύω ότι φτάνουμε στο τέλος»

-Ποια είναι η γνώμη σου για τη δύσκολη κατάσταση που βιώνουμε με την πανδημία. Στο ποδόσφαιρο, στα σχολεία και γενικότερα στην κοινωνία.

«Αισιοδοξώ ότι φτάνουμε στο τέλος αυτού του μαρτυρίου. Τα δύσκολα τα έχουμε περάσει, είμαι αισιόδοξος άνθρωπος και πιστεύω ότι το 2021 θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα. Σιγά, σιγά βέβαια. Αυτό που προτείνω εγώ, είναι να ακούμε τους ειδικούς και να προσέχουμε, δεν υπάρχει πιο ύψιστο αγαθό από την υγεία τη δική μας και των γύρω μας. Είμαστε υποχρεωμένοι να τη διαφυλάξουμε με κάθε τρόπο. Υπομονή και θετική σκέψη και όλα καλά θα πάνε».

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Search

Prisma Sport