Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2021

Δήλωση του αν. Τομεάρχη Ανάπτυξης & Επενδύσεων Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Βουλευτή Ηρακλείου Χάρη Μαμουλάκη, με αφορμή τις δηλώσεις του Υπουργού Ανάπτυξης & Επενδύσεων Άδωνι Γεωργιάδη για την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και τη διάθεση των αντίστοιχων πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης:

«Οι εκατοντάδες χιλιάδες επαγγελματίες, βρίσκονται πλέον και απροκάλυπτα στο στόχαστρο της ΝΔ. Κυνικά και χωρίς ίχνος συναίσθησης του ρόλου που αυτές οι επιχειρήσεις κατέχουν στην ελληνική οικονομία.

Προειδοποιούσαμε ότι με τις ιδεοληπτικές εμμονές της ΝΔ, οι πολύ μικρές, μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις οδηγούνται στο κλείσιμο. Μας επιβεβαιώνει με τον πλέον σαφή τρόπο ο ίδιος ο Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων με τις πρόσφατες δηλώσεις του στο Kontra channel, λέγοντας ότι ο μόνος τρόπος επιβίωσής τους, η μόνη περίπτωση για να μην αποκλειστούν από τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης, είναι η συγχώνευση. Αν δεν το πράξουν, θα οδηγηθούν σε λουκέτο! Αδιαφορώντας για την αντίδραση ακόμα και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που εγκαίρως είχε ζητήσει τροποποιήσεις στο ελληνικό σχέδιο για το ποιοι και με ποιο τρόπο θα έχουν πρόσβαση στα χρηματοδοτικά εργαλεία του Ταμείου Ανάκαμψης, απαξιώνοντας τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για ενίσχυση της Αναπτυξιακής Τράπεζας, δίκαιη πρόσβαση στο Ταμείο Ανάκαμψης και διεύρυνση των κριτηρίων του τραπεζικού δανεισμού, η ΝΔ συνεχίζει να ναρκοθετεί το τοπίο της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας.

Αυτός ο αποκλεισμός, πέραν του ότι αποτελεί μοναδική Ευρωπαϊκή πρωτοτυπία, οδηγεί σε λουκέτα και εκτίναξη της ανεργίας, μείωση των δημοσίων εσόδων, αλλά και γενικευμένη κοινωνική ανασφάλεια, δεδομένου ότι οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες, αποτελούν το 95% του ελληνικού επιχειρείν. Ας το καταλάβουν αυτό στην Κυβέρνηση και ας πάψουν να μεροληπτούν υπέρ των λίγων και ισχυρών.».

Κατηγορία ΚΡΗΤΗ

Άρθρο του Χάρη Μαμουλάκη*

Η ανάρτηση σε δημόσια διαβούλευση του νέου νόμου για τις στρατηγικές επενδύσεις από το Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων, έθεσε εκ νέου το ερώτημα της αξίας και της συνεισφοράς τους στην ελληνική οικονομία. Για τον παραπάνω λόγο έχει ενδιαφέρον να κοιτάξουμε τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες υπό την σκιά της ιστορία του εν λόγω κανονιστικού πλαισίου.

Ο θεσμός των στρατηγικών επενδύσεων εισαχθεί στην χώρα μας με τον ν. 3894/2010 με ελάχιστα αποτελέσματα. Ο νόμος τροποποιήθηκε με τον ν. 4146/2013 και από αυτή την δεύτερη εκδοχή του έχουμε και τις πρώτες αιτήσεις την περίοδο 2015-2019. Η κεντρική ιδέα πίσω από τους νόμους για τις στρατηγικές επενδύσεις , ήταν ότι βασικός ανασταλτικός παράγοντας για την επίτευξη άμεσων ξέων επενδύσεων στη χώρα μας ήταν τα γραφειοκρατικά εμπόδια που υποτίθεται ότι έθετε η ελληνική δημόσια διοίκηση. Σύμφωνα με τους αρχικούς εμπνευστές του, η Ελλάδα, η τελευταία χώρα στην Ευρώπη χωρίς κτηματολόγιο, δασικούς χάρτες και κωδικοποιημένη πολεοδομική νομοθεσία εκείνη την εποχή, χρειάζονταν γενναίες τομές για να καταστεί business friendly. Ο τότε νόμος όμως αντί να επιταχύνει όλες αυτές τις απαραίτητες μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες που θα καθιστούσαν τη χώρα φιλική προς το επιχειρείν, υποδείκνυε ως βασική μεταρρυθμιστική προτεραιότητα της χώρας την δημιουργία μιας υπηρεσίας διαμεσολάβησης που θα εξυπηρετούσε μεμονωμένους επιχειρηματίες ώστε να μην χρειάζεται να έρχονται σε επαφή με το «κακό» ελληνικό δημόσιο. Η ιδέα ήταν αμφισβητούμενης αξίας εξαρχής, καθώς τα προβλήματα δεν λύνονται βάζοντας τα κάτω από το χαλί ή με επίκληση στην φιλοεπενδυτική διάθεση των πολιτικών.

Ταυτόχρονα όμως, ο θεσμός των στρατηγικών επενδύσεων εμπεριείχε και μια καινοτομία. Σε όλη την μεταπολιτευτική περίοδο οι κρατικές ενισχύσεις, η ενίσχυση του κράτους προς τον ιδιωτικό τομέα, γίνονταν μέσα από χρηματικές επιχορηγήσεις. Αντίθετα, ο θεσμός των στρατηγικών, στηριζόταν στην ιδέα ότι στο βαθμό που οι εταιρίες στις οποίες απευθύνονταν είχαν πρόσβαση στις διεθνείς αγορές χρήματος, αυτό που μπορούσε και έπρεπε να παρέχει το κράτος ήταν χρόνος. Στην αρχική εκδοχή του νόμου, η διεύθυνση στρατηγικών επενδύσεων αναλάμβανε να κάνει αυτή το «τρέξιμο» για την έκδοση των απαραίτητων αδειών κάθε επένδυσης και στην δεύτερη εκδοχή του, δημιουργούταν μικρές αδειοδοτικές υπηρεσίες για όλα τα ζητήματα, πλην της χωροθέτησης, στο εσωτερικό του Υπουργείου Ανάπτυξης για την εξυπηρέτηση των επενδυτών.

Η δεύτερη βασική καινοτομία του νόμου, λιγότερο επιτυχημένη κατά την άποψη μου, ήταν ο θεσμός τον ΕΣΧΑΣΕ. Τα ΕΣΧΑΣΕ εξ αρχής αποτέλεσαν ad hoc μικρά χωροταξικά σχέδια τα οποία θα αγνοούσαν τον εθνικό ή κλαδικό χωροταξικό σχεδιασμό και θα νομιμοποιούσαν την χρήση που θα ήθελε να προσδώσει στη γη του ο εκάστοτε επενδυτής. Σύλληψη προβληματική εξ αρχής, αλλά επί του συγκεκριμένου αντιφατική με το Σύνταγμα, καθώς κάθε ανάλογη πράξη πρέπει να επικυρωθεί με Προεδρικό Διάταγμα και να λάβει έλεγχο νομιμότητας από το ΣΤΕ. Άρα, η ιδέα ότι θα μπορούσε να παρακαμφθεί το κενό της χωροταξικής και πολεοδομικής νομοθεσίας της χώρας μέσα από μια ad hoc υπηρεσία αδειοδότησης, κολλούσε σε εκείνο ακριβώς το στάδιο της αδειοδοτικής διαδικασίας που ήταν και το πιο δύσκολο: Την χωροθέτηση.

Ο χρόνος κύλησε, ο θεσμός των στρατηγικών επενδύσεων εφαρμόστηκε και όταν πλέον ο νόμος 4608/2019 εισήχθη προς ψήφιση στην Βουλή από την τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, το ελληνικό Κοινοβούλιο είχε και ένα μικρό δείγμα από την εφαρμογή του. Ποια ήταν λοιπόν τα πρώτα αποτελέσματα του; Το θεσμικό πλαίσιο για τις στρατηγικές επενδύσεις χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά και μόνο από εκείνους ακριβώς τους κλάδους που δεν είχαν καμία ανάγκη κρατικής ενίσχυσης. Οι 15 επενδύσεις που είχαν ενταχθεί μέχρι το 2019 ήταν ξενοδοχειακές μονάδες, ΑΠΕ (που πολλές πάγωσαν εξαιτίας του νέου θεσμικού πλαισίου για την αδειοδότηση και την τιμολόγηση τους κατά την περίοδο των μνημονίων) και τα Έργα Κοινού Ενδιαφέροντος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που εντάσσονται αυτοδίκαια στο νέο καθεστώς.

Για το παραπάνω λόγο, κατά την τροποποίηση του νόμου το 2019, η τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να πατήσει στην κεντρική ιδέα της παροχής μη-χρημαδοτικών κινήτρων για να προσελκύσει επενδύσεις σε κλάδους και τομείς υψηλής προστιθέμενης αξίας, όπως την καινοτομία, την μεταποίηση και τις νεοφυείς επιχειρήσεις. Ταυτόχρονα, ο νέος νόμος προσπαθούσε να εξειδικεύσει τα κριτήρια αξιολόγησης των προτάσεων που υποβάλλονται καθώς και να δημιουργήσει ένα πλαίσιο ανταποδοτικών ωφελειών για τις τοπικές κοινωνίες που θα υποδέχονταν στρατηγικές επενδύσεις που σήμερα το Υπουργείο προτίθεται να καταργήσει. Εξάλλου, όλες οι μορφές κρατικών ενισχύσεων δεν υπάρχουν για να υποκαταστήσουν την ιδιωτική πρωτοβουλία. Υπάρχουν για τις περιπτώσεις των market failures. Για τα πεδία και τους τομείς που η εθνική οικονομία έχει ανάγκες και προοπτικές, αλλά η αγορά δεν μπορεί να υποστηρίξει χρηματοδοτικά.

Στην σημερινή συγκυρία, της πανδημίας, του Ταμείου Ανάκαμψης και της ιστορικής ευκαιρίας για την χώρα μας να προσανατολιστεί σε ένα νέο παραγωγικό πρότυπο, θα περίμενε κανείς ότι η τροποποίηση του νόμου που εισηγείται η παρούσα κυβέρνηση θα προσπαθούσε να επενδύσει στην «ρότα» που τράβηξε η προηγούμενη. Δυστυχώς όμως, ο νόμος που επιμελήθηκαν οι κύριοι Παπαθανάσης και Γεωργιάδης, δεν έχει αυτό τον προσανατολισμό.

Τι κάνει λοιπόν ο υπό ψήφιση νέος νόμος για τις στρατηγικές επενδύσεις που έθεσε τις προηγούμενες μέρες η κυβέρνηση σε δημόσια διαβούλευση. Μια κωδικοποίηση της νομοθεσίας, μια επιλεκτική διεύρυνση ορισμένων προνομίων για τις επιχειρήσεις που θα ενταχθούν στις διατάξεις του, συμπεριλαμβανομένης και της απολύτως προβληματικής διάταξης που έχει συγκεντρώσει ήδη πλήθος αντιδράσεων για τους αιγιαλούς, αλλά κυρίως, μια διεύρυνση του νέου καθεστώτος των «Εμβληματικών Επενδύσεων» με τρόπο τέτοιο ώστε να αλλάζει την ουσία του νόμου. Ποια είναι η μεγάλη διαφορά του νέου νόμου για τις στρατηγικές από όλες τις προηγούμενες εκδοχές του; Βασικά μια: Η δυνατότητα παροχής χρηματοδοτικών κινήτρων σε όσες επιχειρήσεις ενταχθούν στο καθεστώς του.

Αν όμως το ζητούμενο του νέου νόμου είναι η ενίσχυση μεμονωμένων επιχειρήσεων με grants, γιατί η κυβέρνηση δεν το έκανε αυτό μέσα από τον αναπτυξιακό ή μέσα από ένα πρόγραμμα τύπου ΕΣΠΑ; Η αιτιολογία είναι δυστυχώς πολύ ανησυχητική. Πρώτον, κάθε πρόγραμμα κρατικών ενισχύσεων στη χώρα μας πρέπει να περνάει από μια λίστα αντικειμενικών κριτηρίων τα οποία θα τα ελέγχει μια δημόσιας υπηρεσία. Εδώ όμως έχουμε μια απολύτως νεφελώδη διαδικασία επιλογής «Εμβληματικών Επενδύσεων» και άρα δικαιούχων των ενισχύσεων του Ταμείου Ανάκαμψης. Στο σύστημα που έχει επιμεληθεί σήμερα το Υπουργείο Ανάπτυξης η έγκριση θα δίνεται από 3 τεχνοκράτες, χωρίς διαφανή κριτήρια που να έχουν τεθεί εις γνώση της αγοράς και της κοινωνίας. Δεύτερον, αν οι συγκεκριμένοι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης μοιράζονταν μέσα από αναπτυξιακούς νόμους τότε θα έπρεπε να υπακούσουν και σε ένα κανόνα σχετικά με την γεωγραφική κατανομή των πόρων ανά περιφέρεια. Περιορισμό που επίσης η κυβέρνηση ήθελε να αποφύγει, γεγονός που αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε μια ακραία Αθηνοκεντρική διάθεση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης που θα κατευθυνθούν προς τον ιδιωτικό τομέα.

Άρα, ο νέος νόμος για τις στρατηγικές επενδύσεις είναι, πράγματι, οργανικό τμήμα ενός σχεδίου για την απορρόφηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης. Ενός σχεδίου όμως πολύ ανησυχητικού για την κατάσταση που θα διαμορφωθεί στην αγορά μετά την πανδημία. Στην πραγματικότητα το σχέδιο που υλοποιεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει ιστορική προηγούμενο στη χώρα μας, με εξαίρεση ίσως την ίδια την περίοδο του σχεδίου Μάρσαλ. Όχι μόνο επειδή καλείται να διαχειριστεί τον τρόπο διάθεσης μια τεράστιας εξωτερικής βοήθειας που, σε αντίθεση με την περίοδο των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής, θα κατευθυνθούν σε επενδύσεις. Κάτι τέτοιο είχε συμβεί και μετά πρώτα Μεσογειακά Προγράμματα. Αλλά κυρίως επειδή προσπαθεί να διαθέσει τους παραπάνω πόρους χωρίς κριτήρια, χωρίς διαφάνεια, χωρίς την συμμετοχή της κοινωνίας και των παραγωγικών φορέων της χώρας και χωρίς την δημόσια διοίκηση.

Η παραπάνω ζοφερή εικόνα που τείνει να διαμορφωθεί στον ιδιωτικό τομέα στη χώρα μας είναι άκρως ανησυχητική για την λειτουργία του υγειούς ανταγωνισμού και άκρως προβληματική για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που θα παραμένουν αποκλεισμένες από τον τραπεζικό δανεισμό. Πάνω από όλα όμως, το τοπίο που διαμορφώνεται στο ιδιωτικό επιχειρείν είναι άκρως ανησυχητικό για την ίδια την λειτουργία της Δημοκρατίας, αν κάθε επιχειρηματίας που θέλει να έχει μέλλον σε αυτή τη χώρα, θα πρέπει να οικοδομήσει προνομιακές σχέσεις με το κυβερνών κόμμα εξουσίας, το Μέγαρο Μαξίμου και τους συμβούλους του.

*Ο Χάρης Μαμουλάκης είναι αν. Τομεάρχης Ανάπτυξης & Επενδύσεων Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Βουλευτής Ηρακλείου - Πολιτικός Μηχανικός BEng MSc

Πρώτη δημοσίευση, https://www.google.com/url?q=http://ieidiseis.gr&source=gmail&ust=1632209245503000&usg=AFQjCNGKp2BomD31mpkKEApDFewsHC-CYQ">ieidiseis.gr, 17/09/21

Κατηγορία ΜΕ ΤΟ ΓΑΝΤΙ

Στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης βρέθηκε ο αν. Τομεάρχης Ανάπτυξης & Επενδύσεων Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Βουλευτής Ηρακλείου, Χάρης Μαμουλάκης, ο οποίος και συμμετείχε το μεσημέρι της Δευτέρας στο φόρουμ «Δημιουργώντας την Επόμενη Μέρα», τη θεσμοθετημένη πλατφόρμα διαλόγου για όλα τα μεγάλα αναπτυξιακά και οικονομικά ζητήματα της χώρας.

Ειδικότερα, ο Χάρης Μαμουλάκης, μαζί με τον αν. Υπουργό Ανάπτυξης & Επενδύσεων Νίκο Παπαθανάση, τον Πρόεδρο του Εμπορικού & Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης Γιάννη Μασούτη, τον Πρόεδρο του Συνδέσμου Εξαγωγέων ΣΕΒΕ Γιώργο Κωνσταντόπουλο και τον Υπαρχηγό της Αμερικανικής Αποστολής στην Ελλάδα David Burger, συμμετείχε στο πάνελ του Thessaloniki Helexpo Forum με θέμα «Στρατηγική, επενδύσεις, κίνητρα και προοπτικές». Ένα από τα θεματικά πάνελ που πραγματοποιούνται στο Συνεδριακό Κέντρο «Ι. Βελλίδης» με τη συμμετοχή μελών της Κυβέρνησης, εκπροσώπων κομμάτων, επιχειρηματικών φορέων, συνδέσμων, επιχειρήσεων και της αυτοδιοίκησης, όπου και συζητούνται όλα τα κρίσιμα θέματα της ελληνικής οικονομίας, οι προκλήσεις και οι προοπτικές, καθώς και οι συνέπειες της υγειονομικής κρίσης που πλήττουν τις ελληνικές επιχειρήσεις.

μαμουλάκης δεθ2

Κατά την τοποθέτησή του, ο αν. Τομεάρχης Ανάπτυξης & Επενδύσεων Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Βουλευτής Ηρακλείου, Χάρης Μαμουλάκης, αναφέρθηκε αναλυτικά στις στρατηγικές επενδύσεις, την ιστορία και τις τροποποιήσεις του θεσμού, άσκησε κριτική στις πρόσφατες κυβερνητικές εξαγγελίες, παρουσίασε τις προτάσεις αλλά και τα αποτελέσματα που υπήρξαν επί των ημερών της προηγούμενης Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, τονίζοντας ότι «Ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει αποδείξει στην πράξη ότι είναι υπέρ των επενδύσεων, τόσο ως Κυβέρνηση, όσο και ως Αξιωματική Αντιπολίτευση.».

Όπως χαρακτηριστικά τόνισε ο Χάρης Μαμουλάκης κατά τις τοποθετήσεις του: «Ο θεσμός των στρατηγικών επενδύσεων δημιουργήθηκε το 2010 με ελάχιστα αποτελέσματα. Η κεντρική ιδέα του νόμου ήταν ότι βασικός ανασταλτικός παράγοντας για την επίτευξη άμεσων ξένων επενδύσεων, ήταν τα γραφειοκρατικά εμπόδια της Δημόσιας Διοίκησης, δεδομένου ότι η χώρα μας, ήταν εκείνη την εποχή η τελευταία στην Ευρώπη χωρίς κτηματολόγιο, δασικούς χάρτες και κωδικοποιημένη πολεοδομική νομοθεσία. Ο τότε νόμος όμως, αντί να επιταχύνει αυτές τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, έλεγε ότι η βασική μεταρρυθμιστική προτεραιότητα θα ήταν να φτιάξουμε μια μεγάλη υπηρεσία διαμεσολάβησης που θα εξυπηρετεί συγκεκριμένους επιχειρηματίες ώστε να μην χρειάζεται να έρχονται σε επαφή με το «κακό» ελληνικό Δημόσιο.

Ταυτόχρονα, ο θεσμός των στρατηγικών επενδύσεων εμπεριείχε μια καινοτομία: Σε όλη την μεταπολιτευτική περίοδο οι κρατικές ενισχύσεις προς τον ιδιωτικό τομέα, γίνονταν μέσα από άμεσες ενισχύσεις. Αντίθετα, αυτός ο θεσμός στηριζόταν στην ιδέα ότι, στο βαθμό που οι εταιρίες στις οποίες απευθύνονταν είχαν πρόσβαση στις διεθνείς αγορές χρήματος, αυτό που μπορούσε και έπρεπε να παρέχει το κράτος ήταν χρόνος. Στην αρχική εκδοχή του νόμου η διεύθυνση στρατηγικών επενδύσεων αναλάμβανε να κάνει αυτή το «τρέξιμο» για την έκδοση των απαραίτητων αδειών κάθε επένδυσης και στην δεύτερη εκδοχή του, δημιουργούταν μικρές αδειοδοτικές υπηρεσίες για όλα τα ζητήματα, πλην της χωροθέτησης, στο εσωτερικό του Υπουργείου Ανάπτυξης.

Η δεύτερη βασική καινοτομία του, λιγότερο επιτυχημένη κατά την άποψη μου, ήταν ο θεσμός των Ειδικών Σχεδίων Χωρικής Ανάπτυξης Στρατηγικής Επένδυσης – ΕΣΧΑΣΕ, τα οποία εξ αρχής αποτέλεσαν ad hoc μικρά χωροταξικά σχέδια τα οποία θα αγνοούσαν τον εθνικό ή κλαδικό χωροταξικό σχεδιασμό και θα νομιμοποιούσαν την χρήση που θα ήθελε να προσδώσει ο εκάστοτε επενδυτής στην γη του. Σύλληψη προβληματική εξ αρχής, αλλά και αντιφατική ως προς το Σύνταγμα, καθώς κάθε ανάλογη πράξη πρέπει να επικυρωθεί με Προεδρικό Διάταγμα και να λάβει έλεγχο νομιμότητας από το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Ο χρόνος κύλησε, ο θεσμός των στρατηγικών επενδύσεων εφαρμόστηκε και όταν πλέον ο νόμος 4608/2019 εισήχθη προς ψήφιση στην βουλή από την τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, το ελληνικό κοινοβούλιο είχε και ένα μικρό δείγμα από την εφαρμογή του νόμου: Το θεσμικό πλαίσιο χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά και μόνο από εκείνους τους κλάδους που δεν είχαν καμία ανάγκη κρατικής ενίσχυσης. Οι 15 επενδύσεις που είχαν ενταχθεί μέχρι το 2019 ήταν ξενοδοχειακές μονάδες, ΑΠΕ (που πολλές πάγωσαν εξαιτίας του νέου θεσμικού πλαισίου για την αδειοδότηση και τιμολόγηση τους κατά την περίοδο των μνημονίων) και τα έργα κοινού ενδιαφέροντος που εντάσσονται αυτοδίκαια στις στρατηγικές. Γι’ αυτό και κατά την τροποποίηση του νόμου το 2019, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να πατήσει στην κεντρική ιδέα της παροχής μη-χρημαδοτικών κινήτρων για να προσελκύσει επενδύσεις σε κλάδους και τομείς υψηλής προστιθέμενης αξίας. Στην καινοτομία, στην μεταποίηση και στις νεοφυείς επιχειρήσεις, καθώς και να εξειδικεύσει τα κριτήρια αξιολόγησης των προτάσεων, αλλά και να δημιουργήσει ένα πλαίσιο ανταποδοτικών ωφελειών για τις τοπικές κοινωνίες που θα υποδέχονταν στρατηγικές επενδύσεις, που σήμερα ο Υπουργός καταργεί.

Στην σημερινή συγκυρία, της πανδημίας, του Ταμείου Ανάκαμψης και της ιστορικής ευκαιρίας για την χώρα να προσανατολιστεί σε ένα νέο παραγωγικό πρότυπο, θα περίμενε κανείς ότι η τροποποίηση του νόμου θα προσπαθούσε να επενδύσει στην «ρότα» που τράβηξε η προηγούμενη. Δυστυχώς όμως, ο νόμος δεν έχει αυτό τον προσανατολισμό. Ο υπό ψήφιση νέος νόμος, προχωράει σε μια κωδικοποίηση της νομοθεσίας, μια επιλεκτική διεύρυνση ορισμένων προνομίων για τις επιχειρήσεις που θα ενταχθούν, συμπεριλαμβανομένης και της απολύτως προβληματικής διάταξης που έχει συγκεντρώσει ήδη πλήθος αντιδράσεων για τους αιγιαλούς, αλλά και κυρίως, σε μια διεύρυνση του νέου καθεστώτος των «Εμβληματικών Επενδύσεων» με τρόπο τέτοιο ώστε να αλλάζει την ουσία του νόμου.

Ποια είναι λοιπόν η μεγάλη διαφορά του νέου νόμου για τις στρατηγικές από όλες τις προηγούμενες εκδοχές του; Η δυνατότητα παροχής χρηματοδοτικών κινήτρων σε όσες επιχειρήσεις ενταχθούν στο καθεστώς του.

Αν όμως το ζητούμενο είναι η ενίσχυση μεμονωμένων επιχειρήσεων με grants γιατί η κυβέρνηση δεν το έκανε αυτό μέσα από τον Αναπτυξιακό Νόμο ή μέσα από ένα πρόγραμμα τύπου ΕΣΠΑ; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι δυστυχώς πολύ δυσάρεστη για όλους μας. Πρώτον, κάθε πρόγραμμα κρατικών ενισχύσεων στη χώρα μας πρέπει να περνάει από μια λίστα αντικειμενικών κριτηρίων τα οποία θα τα ελέγχει ένα δημόσιος υπάλληλος. Εδώ όμως έχουμε μια απολύτως νεφελώδη διαδικασία επιλογής ποιες είναι οι «Εμβληματικές Επενδύσεις» και άρα ποιος θα «πάρει τα λεφτά». Ταυτόχρονα, κάθε προηγούμενη εκδοχή του νόμου ενέπλεκε την Δημόσια Διοίκηση. Στο σύστημα που έχει επιμεληθεί σήμερα ο Υπουργός, η έγκριση γίνεται από 3 τεχνοκράτες και καθηγητές, χωρίς διαφανή κριτήρια. Τέλος, αν οι συγκεκριμένοι πόροι μοιράζονταν μέσα από Αναπτυξιακούς Νόμους, θα έπρεπε να υπακούσουν και σε ένα κανόνα σχετικά με την γεωγραφική κατανομή των πόρων ανά Περιφέρεια. Περιορισμό που επίσης η κυβέρνηση ήθελε να αποφύγει γεγονός που αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε μια ακραία Αθηνοκεντρική διάθεση των διαθέσιμων πόρων.

Άρα, ο νέος νόμος για τις στρατηγικές επενδύσεις είναι, πράγματι, οργανικό τμήμα ενός σχεδίου για την απορρόφηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης. Ενός σχεδίου όμως πολύ ανησυχητικού για την κατάσταση που θα διαμορφωθεί στην αγορά μετά την πανδημία. Στην πραγματικότητα, το σχέδιο που υλοποιεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει ιστορική προηγούμενο στη χώρα μας, με εξαίρεση ίσως την ίδια την περίοδο του σχεδίου Μάρσαλ. Όχι μόνο επειδή καλείται να διαχειριστεί τον τρόπο διάθεσης μια τεράστιας εξωτερικής βοήθειας που, σε αντίθεση με την περίοδο των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής, θα κατευθυνθούν σε επενδύσεις. Κάτι τέτοιο είχε συμβεί και με τα πρώτα Μεσογειακά Προγράμματα. Αλλά κυρίως επειδή προσπαθεί να τα διαθέσει χωρίς κριτήρια, χωρίς διαφάνεια, χωρίς την συμμετοχή της κοινωνίας και των παραγωγικών φορέων της χώρας και χωρίς την Δημόσια Διοίκηση.

Η ζοφερή αυτή εικόνα δεν είναι θετική για το μέλλον της ιδιωτικής οικονομίας στη χώρα μας. Είναι άκρως ανησυχητική για την λειτουργία του υγειούς ανταγωνισμού, άκρως προβληματική για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις της χώρας μας που θα παραμένουν αποκλεισμένες από τον τραπεζικό δανεισμό, αλλά, πάνω από όλα, ανησυχητική για την ίδια την λειτουργία της δημοκρατίας, αν κάθε επιχειρηματίας που θέλει να έχει μέλλον σε αυτή τη χώρα θα πρέπει να κατασκευάσει μια προνομιακή σχέση με το κυβερνών κόμμα εξουσίας, το Μέγαρο Μαξίμου και τους συμβούλους του.».

Το απόγευμα της Δευτέρας 13/09, ο Χάρης Μαμουλάκης θα συμμετέχει ως ομιλητής και εκπρόσωπος του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Αλέξη Τσίπρα στην εκδήλωση του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης με θέμα «Η οικονομία μετά την πανδημία. Το πρόγραμμα Ελλάδα 2.0, τα μεγάλα έργα και η ψηφιακή Θεσσαλονίκη». Στην ίδια εκδήλωση θα μιλήσουν ο Υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας, ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κυριάκος Πιερρακάκης, ο αν. Υπουργός Οικονομικών Θεόδωρος Σκυλακάκης, ο Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολος Τζιτζικώστας, ο Πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας Δημήτρης Παπαστεργίου, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνος Ζέρβας και ο Πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Ελλάδας Γιάννης Χατζηθεοδοσίου.

Κατηγορία ΚΡΗΤΗ

Ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Γιάννης Πλακιωτάκης, απαντώντας στη Βουλή σε επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτη Βαρδάκη με θέμα την πλήρη εφαρμογή του Μεταφορικού Ισοδυνάμου στην Κρήτη, ξεκαθάρισε ότι η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν αυτή που έθεσε την Κρήτη στο επίκεντρο σημαντικών αναπτυξιακών παρεμβάσεων βάζοντας παράλληλα τις επιχειρήσεις της Κρήτης στο Μεταφορικό Ισοδύναμο από την 1/1/2020.

Στην απάντησή του ο κ. Πλακιωτάκης τόνισε τα εξής:

«Κύριε Πρόεδρε,

Αντιμετωπίζω πάντα με σεβασμό τις ερωτήσεις των συναδέλφων βουλευτών, πολύ περισσότερο όταν αφορούν ζητήματα των νησιωτών και των νησιών μας.

Θεωρώ, όμως, στοιχειώδες, ο ερωτήσεις να στηρίζονται σε πραγματικά δεδομένα.

Όταν το 2018 θεσμοθετήθηκε, πράγματι επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ, το Μεταφορικό ισοδύναμο, με τρόπο ατελή είναι η αλήθεια, στις ΚΥΑ που ακολούθησαν ρητά αναφερόταν ότι εξαιρούνται η Λευκάδα, η Εύβοια και η Κρήτη. Και για τους επιβάτες (ΚΥΑ 2475/9-7-2018 - ΦΕΚ 2986/τ.Β/24.07.2018), και για τις επιχειρήσεις (ΚΥΑ 568/ 18-2-2019 (- ΕΚ 819/τ.Β/8-3-2019)

Είναι, λοιπόν σαφές, ότι για την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ η Κρήτη συνειδητά και συστηματικά είχε εξαιρεθεί από τους σχεδιασμούς για το Μεταφορικό Ισοδύναμο. Όπως, άλλωστε, η Κρήτη δεν αποτέλεσε πεδίο άσκησης σοβαρής αναπτυξιακής πολιτικής από την κυβέρνηση σας κύριε Βαρδάκη. Χωρίς ποτέ οι Κρητικοί να ακούσουν μια απολογία, ένα συγνώμη, για την απαράδεκτη στάση και συμπεριφορά αυτή.

Αντιθέτως, η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, έμπρακτα έθεσε την Κρήτη στο επίκεντρο σημαντικών αναπτυξιακών παρεμβάσεων και έργων που αυταπόδεικτα συνδέονται με την τόνωση της ανταγωνιστικότητας της περιφερειακής της οικονομίας. Ενδεικτικά, σας αναφέρω μονάχα τα μεγάλα έργα που μετά από 10ετίες δρομολογούνται για την Κρήτη, όπως ο ΒΟΑΚ, το νέο αεροδρόμιο του Ηρακλείου στο Καστέλι, την αναβάθμιση της ακτοπλοϊκής σύνδεσης της Κρήτης με τον υπόλοιπο νησιωτικό χώρο, την προώθηση επενδύσεων άνω των 60 εκ ευρώ σε όλα τα λιμάνια της Κρήτης, την οριστική ένταξη της Κρήτης στις διατάξεις του νόμου 4770/21 του Υπουργείου μας, τοποθετώντας την Κρήτη στο πυρήνα των δημοσίων πολιτικών και χρηματοδοτήσεων της Νησιωτικής Πολιτικής και των πρωτοβουλιών για τη Γαλάζια Οικονομία.

Ειδικότερα, όμως κ. Βαρδάκη σε ότι αφορά το ΜΙ, είναι με δική μας Απόφαση που καθιερώθηκε για τις επιχειρήσεις της Κρήτης, από 1-1-2020. Αφού διαβουλευτήκαμε με τα 4 Επιμελητήρια και την Περιφέρεια και καταλήξαμε στο βέλτιστο μοντέλο εφαρμογής σε τομείς και κλάδους που στην πράξη αποδείχτηκε ότι είχαν μεγαλύτερη ανάγκη στήριξης για να μειώσουν το μεταφορικό κόστος.

Είναι οι Αποφάσεις που μετρούν. Και μην μου πείτε για τον προσχηματικό διάλογο που κάνατε λίγους μήνες πριν τις εκλογές, υπό την πίεση της επιμελητηριακής κοινότητας της Κρήτης, Γιατί αν υπολογίζατε την Κρήτη, αν θέλατε να εντάξετε την Κρήτη στο ΜΙ, θα το είχατε κάνει. Από την αρχή ή έστω αργότερα. Δεν το πράξατε, γιατί ΔΕΝ επιθυμούσατε να αντιμετωπίσετε την Κρήτη ως νησί με ειδικές συνθήκες. Αυτό το πράξαμε εμείς και αυτό δε μπορείτε να το αλλάξετε.

Παρά τις επιπτώσεις της πανδημίας, οι επιχειρήσεις της Κρήτης ευνοήθηκαν από την πρώτη εφαρμογή του ΜΙ και ιδίως οι επιχειρήσεις του πρωτογενούς τομέα. Οι ελάχιστες αστοχίες που εντοπίσθηκαν, αντιμετωπίστηκαν λόγω της άψογης συνεργασίας της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, του ΕΦΕΠΑΕ και των Επιμελητηρίων της Κρήτης.

Μέχρι στιγμής, η πορεία υλοποίησης του ΜΙ για τις επιχειρήσεις της Κρήτης έχει ως εξής:

  • Έχουν εξοφληθεί το σύνολο των επιχειρήσεων που έκαναν αίτημα χρηματοδότησης στο Α και Β εξάμηνο του 2020, εκτός εκείνων που μπήκαν στο δείγμα ελέγχου του Β εξαμήνου και ο έλεγχος αυτών αναμένεται να ολοκληρωθεί μέχρι αρχές Οκτωβρίου, οπότε θα εξοφληθούν και εκείνες.
  • Συνολικά για το 2020, από την Κρήτη υποβλήθηκαν 2.461 αιτήσεις και έλαβαν 5.887.468 ευρώ μέσω του Μεταφορικού Ισοδυνάμου
  • Ειδικότερα από τις αιτήσεις χρηματοδότησης της 1ης φάσης του έτους 2020 οι 1.354 ήταν από την Κρήτη με αιτούμενη χρηματοδότηση 4.670.280 €, ενώ από τις αιτήσεις χρηματοδότησης της 2ης φάσης του έτους 2020 οι 1.107 ήταν από την Κρήτη με αιτούμενη χρηματοδότηση 1.217.186 ευρώ.
  • Για το 2021, μέχρι τα μέσα Σεπτέμβρη θα ολοκληρωθεί η διαδικασία υποβολών αιτημάτων και έως τέλος του έτους θα έχει προωθηθεί η πληρωμή των επιχειρήσεων εκτός εκείνων που θα μπουν στο δειγματοληπτικό έλεγχο.

Σε ότι αφορά την εφαρμογή του του ΜΙ για τους επιβάτες, έχουμε ξεκαθαρίσει ότι είναι κάτι που εξετάζουμε ως προς τις δημοσιονομικές και πρακτικές του διαστάσεις και αναμένεται να αποτελέσει στοιχείο αξιολόγησης στο πλαίσιο αναθεώρησης του νόμου 4551/2018 που θα γίνει έως το τέλος του έτους. Η σχετική μελέτη εκπονείται από το ΚΕΠΕ, έναν ανεξάρτητο και αντικειμενικό φορέα, που εμπιστευτήκαμε για να έχουμε τεκμηριωμένη άποψη.

Η Κρήτη αποτελεί για την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη μέρος μιας ειδικής και διαφοροποιημένης περιφερειακής πολιτικής, με στοχευμένα μέτρα ανάπτυξης και στήριξης των επιχειρήσεων της. Οι πόροι του ΕΣΠΑ που θα λάβει το 2021-2027 είναι αυξημένοι κατά 20% τουλάχιστον σε σχέση με τους πόρους της περιόδου 2014-2020 και σε ότι αφορά το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής έχει συμπεριληφθεί στο σχεδιασμό μας μέσω του ΕΣΠΑ 2021-2027, του Ταμείου Ανάκαμψης και του Τομεακού Προγράμματος Ανάπτυξης 2022-2025».

Κατηγορία ΚΡΗΤΗ

Με αφορμή τη συζήτηση στη Βουλή του νομοσχεδίου για το Κτηματολόγιο, ο αν. Τομεάρχης Ανάπτυξης & Επενδύσεων Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Βουλευτής Ηρακλείου Χάρης Μαμουλάκης, προχώρησε στην ακόλουθη δήλωση:

«Σύμφωνα με την Κυβέρνηση της ΝΔ, το Κτηματολόγιο θα πρέπει να θεωρηθεί ολοκληρωμένο παρά το γεγονός ότι ακόμα δεν έχουν περαιωθεί οι προβλεπόμενες διαδικασίες και δεν έχει κτηματογραφηθεί το σύνολο των ιδιοκτησιών της χώρας. Αυτό αποτελεί και παγκόσμια πρωτοτυπία, που δεν επιδέχεται καμία λογική εξήγηση. Και πως θα μπορούσε άλλωστε, αφού παραδίδουν ως δήθεν ολοκληρωμένο, ένα ημιτελές έργο, ανατρέπουν τη βασική φιλοσοφία και τον σκοπό ύπαρξής του και καθιερώνουν για πρώτη φορά την έκδοση κτηματολογικού φύλλου ακόμα και όταν υπάρχουν εκκρεμότητες και ενστάσεις. Αυτή η ανορθόδοξη τακτική, δημιουργεί Κτηματολόγιο δυο - τουλάχιστον - ταχυτήτων και δημιουργεί συνθήκες που στην πορεία θα δυσκολέψουν τους πολίτες. Για την ιστορία, αξίζει να αναφερθεί ότι αν είχαν συνεχίσει τον ρυθμό κτηματογράφησης που παρέλαβαν από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, σήμερα το Κτηματολόγιο θα ήταν πραγματικότητα. Κανονική, όχι εικονική.».

Κατηγορία ΚΡΗΤΗ

Με αφορμή την συζήτηση στη Βουλή ενός ακόμα αντι-εκπαιδευτικού νομοσχεδίου από το Υπουργείο Παιδείας, ο αν. Τομεάρχης Ανάπτυξης & Επενδύσεων Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Βουλευτής Ηρακλείου, Χάρης Μαμουλάκης προχώρησε στην ακόλουθη δήλωση:

«Η δημόσια, δωρεάν εκπαίδευση βρίσκεται διαρκώς στο στόχαστρο της ΝΔ, με τις νέες και τους νέους μας να είναι τα θύματα των κυβερνητικών εμμονών. Το είδαμε με την αστυνομία στα πανεπιστήμια, με το κλείσιμο σχολών και τον αποκλεισμό χιλιάδων φοιτητών από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, το βλέπουμε και με αυτό το αντι-εκπαιδευτικό νομοσχέδιο της κ. Κεραμέως. Η Κυβέρνηση της ΝΔ προσπαθεί με κάθε τρόπο να γκρεμίσει όλα όσα είχαν επιτευχθεί τα προηγούμενα χρόνια, ο δε ψευδεπίγραφος τίτλος του νέου νομοσχεδίου περί δήθεν «αναβάθμισης», δεν πείθει κανέναν.».

Υπενθυμίζεται ότι στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο, σύσσωμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με επικεφαλής τον Πρόεδρό της Αλέξη Τσίπρα, κατέθεσε τροπολογίες με τις οποίες ζητάει:

·         Την κατάργηση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής και την ευθυγράμμιση της Ελλάδας με τον ευρωπαϊκό στόχο για 45% αποφοίτους Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στις ηλικίες 25-34 ετών.

·         Τη μη εφαρμογή της Τράπεζας Θεμάτων.

·         Την αποκατάσταση 88.746 αποφοίτων των Επαγγελματικών Σχολών Μαθητείας.

·         Τη καθιέρωση ποσοστού εισαγωγής μαθητών/μαθητριών που χάνουν τους γονείς τους κατά την περίοδο της πανδημίας.

·         Την θέσπιση του δικαιώματος απόσπασης εκπαιδευτικών ή μελών Ε.Ε.Π. και Ε.Β.Π. με ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω.

·         Την κατάργηση της δυνατότητας μη κατανομής ποσοστού 20% της τακτικής επιχορήγησης στα Α.Ε.Ι.

Κατηγορία ΚΡΗΤΗ

Του Γιώργου Λογιάδη*

Νομοθετήσαμε  για άλλη μία φορά μέσα σε ένα συνεχή κυκεώνα σ/ν και εν μέσω πανδημίας, που φέρνει η κυβέρνηση συνεχώς στη Βουλή  με την μορφή fast track, με πάρα πολλές τροποποιήσεις που κατατίθενται κυριολεκτικά 5 λεπτά πριν από την ψήφιση κάθε σ/ν , όπως ακριβώς έκανε και η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Το πρόσφατο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, για την ανακύκλωση απορριμμάτων και για ενεργειακά θέματα, το είχε αναρτήσει η κυβέρνηση ήδη δύο φορές για διαβούλευση, αλλά μόνο το μισό από αυτό.

Το άλλο μισό  δεν το έθεσε  ποτέ  σε δημόσια διαβούλευση, σε δημόσιο διάλογο. Αναρτήθηκε με 70 άρθρα και ψηφίστηκε με  148 και ……τροποποιήσεις !

Το 2017 ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε ένα αντίστοιχο νομοσχέδιο, η Νέα Δημοκρατία το καταψήφισε τότε , σήμερα  γίνεται ακριβώς το αντίθετο και τελικά η Ελλάδα βουλιάζει στα απορρίμματα , όντας η τελευταία στην ανακύκλωση.

Ανέφερε ο κ. Υπουργός στην επιτροπή στις 15-7-2021, ότι « η ταφή των απορριμμάτων στη χώρα μας δυστυχώς, φέρνει την Ελλάδα να έχει ένα αρνητικό ρεκόρ. Σχεδόν, το 80% των απορριμμάτων που παράγουμε το οδηγούμε στην υγειονομική ταφή, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι περίπου στο 20%».

Και ποιος κυβερνούσε όλες αυτές τις δεκαετίες κύριε υπουργέ ; Η ΝΔ , το ΠΑΣΟΚ /ΚΙΝΑΛ  και τέλος ο ΣΥΡΙΖΑ.

Το νομοσχέδιο αυτό,  αφήνει το περιβαλλοντολογικό και βαρύ  οικονομικό θέμα στους Δήμους και προφανώς στους πολίτες, διότι από το νομοσχέδιο απουσιάζουν σήμερα μέτρα και προβλέψεις, για τη χρηματοδότηση και την ενίσχυση  των Δήμων, για να   ανταποκριθούν στο βάρος υλοποίησης της ανακύκλωσης που τους αναλογεί.

Το νομοσχέδιο,  χαρακτηρίζεται από έναν συγκεντρωτισμό, και επιστρέφει  σε ένα μοντέλο που έχει αποτύχει στο παρελθόν, που ο ΟΤΑ  απλώς πληρώνει. Παράλληλα, καλείται να καταβάλει υπέρογκα τέλη ταφής, αλλά και τα πρόστιμα της χώρας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς να έχει ουσιαστικά κανέναν έλεγχο, ούτε στο σχεδιασμό ούτε στις επιλογές της διαχείρισης των απορριμμάτων. Αποτέλεσμα θα είναι τελικά ή  αποτυχία στους πολύ υψηλούς  στόχους που υιοθετούνται από τον εθνικό σχεδιασμό για την Ευρωπαϊκή Οδηγία 851 του 2018 για την επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση.

Καύση απορριμμάτων

Ένα άλλο βασικό τμήμα του σχεδίου νόμου  είναι, η  προώθηση με κάθε κόστος της καύσης των απορριμμάτων, ακόμα κι αν αυτή μεταφράζεται σε κατασπατάληση τεράστιων ποσοτήτων ανακτήσιμων υλικών, η εμμονή στην ιδιωτικοποίηση, ο συγκεντρωτισμός στη λειτουργία του συστήματος διαχείρισης και η εκτόξευση του κόστους, που θα κληθούν να καταβάλουν οι πολίτες.

Αυτό στηρίζεται  επίσης στην πίεση των εργοστασίων παραγωγής τσιμέντου να χρησιμοποιούν κάθε λογής ανεπεξέργαστα σκουπίδια  ως φτηνό καύσιμο υλικό.

Ας πάμε μερικά χρόνια πίσω την 1η Ιανουαρίου του 2018, η Κίνα τότε περιόρισε δραστικά κατά 95% τις εισαγωγές ανακυκλώσιμων και στερεών αποβλήτων που εξήγαγαν κυρίως οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία και το Μεξικό.

Η γειτονική Τουρκία εισάγει επίσης ένα πολύ μεγάλο μερίδιο των πλαστικών απορριμμάτων και συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους ρυπαντές των θαλασσών με πλαστικά. Αντιλαμβανόμαστε τους τεράστιους κινδύνους  και για την  Ελλάδα.

Μετά λοιπόν από την απόφαση της Κίνας το 2018 να μην εισάγει άλλα απορρίμματα, δεν είναι καθόλου τυχαίο που βλέπουμε ότι κάηκαν 10 εργοστάσια ανακύκλωσης, τον τελευταίο χρόνο: Στο Λασίθι,  στην Πρέβεζα, στην Εθνική οδό Θεσσαλονίκης-Κιλκίς,  στην ΒΙΠΕ Πατρών,  στο Μπολάτι Κορινθίας, στο δρόμο Λάρισας- Καρδίτσας,  στο Μενίδι,  στην Αυλίδα του δήμου Χαλκίδας, στον  Ασπρόπυργο, στη Μάνδρα Αττικής.

Ανέφερε επίσης ο υπουργός στην επιτροπή ότι  «Δε θα απαριθμήσω  τους χιλιάδες τόνους απορριμμάτων που κείτονται κάτω από τον ήλιο και τους 40 βαθμούς κελσίου και μάλιστα στην κορύφωση της τουριστικής περιόδου».

Θα αυτό ακριβώς το σημείο, θα  υπενθυμίσω την τεράστια περιβαλλοντική βόμβα που αποτελούν τα 31 κουφάρια πλοίων που κείτονται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και απειλούν τον Αργοσαρωνικό, αλλά και πολλά άλλα   ναυάγια όπως του Sea Diamond εδώ και 14 χρόνια στη Σαντορίνη, στον πλέον τουριστικό προορισμό της Ελλάδας, η αυτό του Σάμινα στην Πάρο.

Όλα αυτά και πολλά άλλα είναι περιβαλλοντικές ωρολογιακές βόμβες έτοιμες να εκραγούν με πολυποίκιλες καταστροφικές συνέπειες.

  • *Βουλευτής Ηρακλείου ΜέΡΑ25

Μέρος από την τοποθέτηση, στην ολομέλεια της βουλής, επί του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας «Ολοκληρωμένο πλαίσιο για τη διαχείριση των αποβλήτων – Ενσωμάτωση των Οδηγιών 2018/851 και 2018/852 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ης Μαΐου 2018 για την τροποποίηση της Οδηγίας 2008/98/ΕΚ περί αποβλήτων και της Οδηγίας 94/62/ΕΚ περί συσκευασιών και απορριμμάτων συσκευασιών, πλαίσιο οργάνωσης του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης, διατάξεις για τα πλαστικά προϊόντα, επείγουσες διατάξεις για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, χωροταξικές – πολεοδομικές και ενεργειακές ρυθμίσεις».

Κατηγορία ΜΕ ΤΟ ΓΑΝΤΙ

Με αφορμή τη δημόσια τοποθέτηση του Υπουργού Ανάπτυξης & Επενδύσεων Άδωνι Γεωργιάδη και τις απειλές απέναντι σε εκπροσώπους μικρομεσαίων επιχειρήσεων της εστίασης, ο αν. Τομεάρχης Ανάπτυξης & Επενδύσεων Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Βουλευτής Ηρακλείου Χάρης Μαμουλάκης, προχώρησε στην ακόλουθη δήλωση:

 «Μετακύλιση ευθύνης - απόπειρα εξαγοράς - εκβιασμός: Αυτό είναι το πλάνο των τριών σταδίων για την αντιμετώπιση της πανδημίας που εφαρμόζεται από την κυβέρνηση της ΝΔ. Ένα τρίπτυχο κυνικότητας αλλά και ανευθυνότητας από μια κυβέρνηση η οποία έχει αποτύχει, προς μια κοινωνία που πληρώνει το τίμημα αυτής της αποτυχίας. Θα συνιστούσα στον κ. Γεωργιάδη, να αλλάξει τακτική. Να σταματήσει να κουνάει το δάχτυλο στους επαγγελματίες, που είναι αντιμέτωποι με το οριστικό λουκέτο και τους εργαζόμενους, που βιώνουν τον κίνδυνο της ανεργίας κι αντί για απειλές, τελεσίγραφα και συστάσεις περί «ωρίμανσης», να φροντίσει έτσι ώστε να ανταπεξέλθει, επί τέλους, στον θεσμικό του ρόλο.».

Κατηγορία ΚΡΗΤΗ

Η Νέα Δημοκρατία βάζει ακόμα ένα «λιθαράκι» στην διαχρονική αντεργατική και αντικοινωνική ιστορία των κυβερνήσεων τη, αναφέρει στην ανακοίνωσή του το Κίνημα Αλλαγής Ηρακλείου το οποίο καλεί τους μισθωτούς και κάθε εργαζόμενο σε αντίσταση απέναντι σε αυτή η πορεία συντήρησης και οπισθοδρόμησης. Το Κίνημα Αλλαγής συμμετέχει στην απεργία της Πέμπτης στο Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη συνεχίζει τον αντικοινωνικό της κατήφορο, πιάνοντας το νήμα από το πολιτικό χρονοντούλαπο των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, που πρώτος εισήγαγε ο πατέρας του το 1990. Ξεκινώντας αμέσως μετά τις εκλογές, τον Αύγουστο 2019, με τροπολογία της τελευταίας στιγμής, κατάργησε τη διάταξη για «βάσιμο λόγο» απόλυσης. Έτσι διευκόλυνε ακόμη και παράνομες απολύσεις, όπου πλέον ο εργοδότης δεν θα υποχρεούται να επαναπροσλάβει εργαζόμενο, ακόμη και αν αυτός δικαιωθεί από το δικαστήριο. Σε ένα άλλο «εμβληματικό» νομοσχέδιο (Γεωργιάδη) τον Οκτώβριο 2019, διαμόρφωσε το κατάλληλο περιβάλλον που οδηγεί στην υποπροστασία των εργαζόμενων, απαξιώνοντας τις συλλογικές συμβάσεις και ενισχύοντας την εργοδοτική ασυδοσία. Σήμερα, το «εργασιακό» νομοσχέδιο, που φέρνει στη Βουλή είναι χειρότερο από ότι ξεκίνησε. Το νομοσχέδιο αυτό στον πυρήνα του αποτελεί μία τεράστια οπισθοδρόμηση σε σχέση με τα εργασιακά δικαιώματα και το ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Με τις διατάξεις του καταργούν τα συλλογικά εργασιακά δικαιώματα, επιστρέφοντας την αγορά εργασίας στην εποχή των ατομικών συμβάσεων. Μια κατάσταση, όπου ο εργοδότης, ως ισχυρότερος επί ενός εργαζομένου που απειλείται από το φάσμα της ανεργίας, θα μπορεί να επιβάλει τους όρους του. Αφαιρούν το δικαίωμα της διευθέτησης του χρόνου εργασίας μέσω συλλογικής σύμβασης εργασίας, καταργώντας στην πράξη το οκτάωρο. Έτσι, οδηγούν τους εργαζόμενους -ειδικά τους πιο ανειδίκευτους και εύκολα αναλώσιμους- σε μια κατάσταση εκμετάλλευσης και απόλυτης αποδιοργάνωσης της οικογενειακής και κοινωνικής τους ζωής.

Στη σημερινή Ελλάδα των χαμηλών μισθών, που η Κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να αυξήσει τον κατώτατο μισθό, ο εργοδότης βάζει τον εργαζόμενο να δουλεύει παραπάνω για να πάρει ρεπό και όχι για να αυξήσει το πενιχρό εισόδημά του! Ενώ, η ΔΩΡΕΑΝ υπερεργασία των ήδη εργαζομένων προφανώς ακυρώνει την πιθανότητα κάποιος άνεργος να βρει δουλειά -έστω προσωρινή ή μερικής απασχόλησης- την περίοδο που κάποια επιχείρηση έχει αυξημένες ανάγκες.

Παράλληλα, διαλύουν εκ θεμελίων το εργατικό δίκαιο, όπως το ξέραμε τις τελευταίες δεκαετίες, και αφήνουν απροστάτευτους τους εργαζόμενους. Κορυφαία επιλογή τους σε αυτό το πλαίσιο είναι η μετατροπή -επί της ουσίας υποβάθμιση και απενεργοποίηση- του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας σε Ανεξάρτητη Αρχή. Με το τρόπο αυτό απεκδύονται της πολιτικής ευθύνης και της αρμοδιότητας της Εκτελεστικής Εξουσίας να προστατεύει τους εργαζόμενους και να διασφαλίζει την υγιή και διαφανή λειτουργία μιας αγοράς εργασίας με κανόνες.

Σε ένα σοβαρό επιτελικό κράτος, το κράτος οφείλει να βάζει τους κανόνες και ταυτόχρονα να έχει τους μηχανισμούς ελέγχου για να επιτηρεί και να διασφαλίζει αν αυτοί οι κανονισμοί τηρούνται. Δυστυχώς, στο δήθεν επιτελικό κράτος του κ. Μητσοτάκη, οι Υπουργοί λειτουργούν ως «Πόντιος Πιλάτος», σε ότι αφορά την προστασία των πιο αδύναμων. Σε αντίθεση με τον διαρκή διαγκωνισμό τους, ποιος θα υπηρετήσει πρώτος τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις μιας μικρής ολιγαρχίας εχόντων και ισχυρών.

Ακόμα και φαινομενικά θετικά μέτρα, όπως η ψηφιακή κάρτα που θα μπορούσε να αποτελέσει μια ασφαλιστική δικλείδα, όπως πρωτο-θεσμοθετήθηκε από το ΠΑΣΟΚ το 2010, ως μια διεκδίκηση της ΓΣΕΕ, παραμένει σε πειραματικό πλαίσιο, «κλείνοντας το μάτι» στους κακούς εργοδότες.

Τέλος, κτυπούν τις συνδικαλιστικές ελευθερίες. Δυσκολεύουν την αξιοποίηση του βασικού εργατικού δικαιώματος και όπλου, της απεργίας! Αφαιρούν την προστασία των συνδικαλιστών, έναντι της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και εκδικητικότητας. Αυτά είναι ένα πάρα πολύ δυνατό πλήγμα στο συνδικαλισμό, ο οποίος είναι χρήσιμος, ως ένα από τα βάθρα της δημοκρατίας. Ο αναγκαίος εκσυγχρονισμός του θεσμικού πλαισίου δεν μπορεί να είναι πρόφαση για την ακύρωση της ιστορικά ευεργετικής επίδρασης του συνδικαλιστικού κινήματος στην διαμόρφωση μιας ποιο δίκαιης ευρωπαϊκής-ελληνικής κοινωνίας από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο κα μετά.

Το Κίνημα Αλλαγής Ηρακλείου καλεί τους μισθωτούς και κάθε εργαζόμενο σε αντίσταση απέναντι σε αυτή η πορεία συντήρησης και οπισθοδρόμησης.

Απέναντι στον συντηρητικό δρόμο ακύρωσης της θεσμικής υπηρέτησης του δημοσίου συμφέροντος, υπέρ των συμφερόντων λίγων και ισχυρών πελατών της Νέας Δημοκρατίας, στον οποίο μας οδηγεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αντιτάσσουμε έναν άλλο δρόμο! Αυτόν του ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΥ του Κινήματος Αλλαγής. Τη μοναδική εναλλακτική, προοδευτική, σύγχρονη πρόταση προκειμένου να αξιοποιήσουμε την τεχνολογική-ψηφιακή εξέλιξη και τον πράσινο μετασχηματισμό της οικονομάς, υπέρ της κοινωνικής δικαιοσύνης και της πλήρους απασχόλησης με τη δημιουργία πολλών ποιοτικών, νέων θέσεων εργασίας.

ΚΑΛΟΥΜΕ όλους τους δημοκρατικούς πολίτες του Ηρακλείου ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΝ, να ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων και ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΟΥΝ στις πορείες και εκδηλώσεις διαμαρτυρίας που οργανώνει το ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ.

Όλοι όσοι αντιλαμβάνονται ότι πίσω από τις επικοινωνιακές κορώνες της Κυβέρνησης, κρύβεται μια βαθιά αντιδραστική και «θατσερική» πολιτική για τη δημιουργία μιας αγοράς εργασίας, με απόλυτη ευελιξία, μείωση αποδοχών, απελευθέρωση απολύσεων, αποδυνάμωση συλλογικών διαπραγματεύσεων και αντικατάσταση τους με ατομικές συμβάσεις, περιορισμού του δικαιώματος της απεργίας, δηλαδή μιας αγοράς με εργαζόμενους είλωτες. Όσοι αντιλαμβάνονται ότι για τη Νέα Δημοκρατία «ανάπτυξη» σημαίνει ασυδοσία των ισχυρών και εκμετάλλευση των αδύναμων, όπου ο παράγοντας εργαζόμενος, ο παράγοντας άνθρωπος απλώς δεν υπάρχει, ΔΙΝΟΥΝ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΠΑΡΟΝ ΑΥΡΙΟ ΠΕΜΠΤΗ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΙΣ 11:00 ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ.


Ο Γραμματέας της ΠΝΕ

Αντώνης ΖΑΧΑΡΙΟΥΔΑΚΗΣ

Υπεύθυνος Επικοινωνίας & Πολιτικού Προγραμματισμού

Μανόλης ΠΕΤΡΑΚΗΣ

Κατηγορία ΚΡΗΤΗ
Σελίδα 1 από 2

 

Στοιχεία Επικοινωνίας

Ειδησεογραφικό Τμήμα  info@prismanews.gr  

Αθλητικό Τμήμα  info@prismasport.gr 

Τμήμα Πωλήσεων  marketing@prismanews.gr