Δευτέρα 26 και Τρίτη 27 Αυγούστου 2013 Δευτέρα 26 και Τρίτη 27 Αυγούστου 2013

Ο Δημήτρης Λιγνάδης στο prismanews.gr: Αισθάνομαι δικαιωμένος από την επιλογή του Σάκη Ρουβά

Αποτελεί αναμφισβήτητα μια από τις πιο πολυσυζητημένες παραστάσεις αρχαίας τραγωδίας των τελευταίων ετών. Στο καταπληκτικό αυτό έργο του Ευριπίδη, συνυπάρχουν το τραγικό, το δραματικό και το θεατρικό στοιχείο, ενώ είναι το μοναδικό έργο της αρχαιότητας, όπου ο Διόνυσος πρωταγωνιστεί ως ανθρωποποιημένος θεός.

Με αφορμή τις παραστάσεις που θα δοθούν στην Κρήτη, ο σκηνοθέτης του έργου Δημήτρης Λιγνάδης, μιλάει στο prismanews.gr για την παράσταση, τα μηνύματά της, για τον λόγο που τον οδήγησε στην επιλογή του Σάκη Ρουβά για τον ρόλο του Διόνυσου, αλλά και για τη συνεργασία του με την Ηρακλειώτισσα σκηνογράφο και ενδυματολόγο Εύα Νάθενα.

Συνέντευξη στον Μανόλη Φούμη

Μανόλης Φούμης: Σε πρόσφατησυνέντευξή σας, χαρακτηρίσατε την σκηνοθεσία που κάνατε στις Βάκχες ως ακραίο αλλά νόμιμο εγχείρημα σε μία προσπάθεια να σκαρφαλώσετε σε αυτό το θεόρατο άγαλμα που λέγεται Ευριπίδης... Πιστεύετε ότι τελικά το καταφέρατε;

Δημήτρης Λιγνάδης: Πρώτα από όλα ο ακριβής χαρακτηρισμός μου είναι ότι μπορεί να είναι ακραίο αλλά νόμιμο, γιατί το τι είναι ακραίο, το τι είναι πρωτοποριακό, το τι είναι τολμηρό, δεν το καταλαβαίνει ο ίδιος ο καλλιτέχνης ή ο δημιουργός που το κάνει. Το βλέπουν οι άλλοι. Εγώ δηλαδή δεν είχα ποτέ σκοπό να κάνω κάτι ακραίο ή τολμηρό, αυτό το πράμα βγαίνει από μόνο του και νομίζω ότι οποιοσδήποτε καταπιάνεται με την σκηνοθεσία, ειδικά των κλασικών έργων, ειδικά του αρχαίου δράματος, εξ αντικειμένου, αυτομάτως, είναι ακραίος, διότι καταπιάνεται με πάρα πολύ δύσκολα πράγματα. Επομένως ή λοιπόν θα πιαστεί από τα πάνω-πάνω του εγχειρήματος ή θα μπει μέσα, οπότε αυτό από μόνο του έχει μία ακρότητα, μία τόλμη... Από εκεί και πέρα νόμιμο είναι,γιατί νομίζω ότι πάλι με την σειρά τους τα κλασικά έργα και ειδικά το αρχαίο δράμα, ακριβώς επειδή έχουν ένα μοναδικό μεγαλείο, είναι ανοιχτά σε πάρα πολλές αναγνώσεις. Επομένως ο καθέναςδιαλέγει μία δίοδο μέσω της οποίας θα μπει μέσα στον πυρήνα του αρχαίου δράματος και μέσα σε αυτή την δίοδο πορεύεται.

Μ.Φ.: Ποια ήταν η αφορμή που σας έκανε να επιλέξετε αυτή την σπουδαία τραγωδία αλλά και να της δώσετε αυτήν την ιδιαίτερη απόδοση;

Δ.Λ.: Και πάλι θα σας πω ότι ο καλλιτέχνης δεν επιλέγει μόνο το έργο, ας πούμε ο σκηνοθέτης, αν και εγώ είμαι ένας ηθοποιός που σκηνοθετεί, δεν θέλω να τιτλοφορούμαι ως σκηνοθέτης, είμαι ένας που γράφει ποιήματα, δεν ξέρω αν είμαι ποιητής, τέλος πάντων, θέλω να σας πω ότι ποτέ δεν συλλαμβάνει κανείς να ασχοληθεί μόνο με το έργο. Συνήθως συλλαμβάνει το έργο και μία ανάγνωση που θέλει να του κάνει. Δηλαδή ας πούμε ότι θέλω να ανεβάσω Προμηθέα έτσι ή την Ηλέκτρα με αυτή την ηθοποιό, έτσι λοιπόν και η αυτή για τις Βάκχες ήταν για μένα ένα πακέτο. Δηλαδή θα ήθελα να ανεβάσω τις Βάκχες με περίπου αυτόν τον θίασο και με Διόνυσο τον Σάκη Ρουβά. Ήταν δηλαδή μαζί αυτό με την σύλληψη του οράματος, δεν ήταν μόνο το έργο, το έργο από μόνο του σαφώς είναι ένα έργο που σπάει κόκαλα.

Μ.Φ.: Αναφερθήκατε στο Σάκη Ρουβά. Με δεδομένη και την αρκετά μεγάλη έκταση που δόθηκε από τα ΜΜΕ, ακούστηκαν πολλά σχόλια τόσο θετικά όσο και αρνητικά, εσείς αισθάνεστε δικαιωμένος από αυτή την επιλογή σας;

Δ.Λ.: Θα ξεκινήσω από το τέλος, αισθάνομαι πάρα πολύ δικαιωμένος από αυτή την επιλογή και ξέρετεγιατί; Διότι πρώτα από όλα, πέρα από τα πλήθη του κόσμου που συρρέουν να δουν την παράσταση, συρρέουν εύλογα, άλλοι να δουν τον Ευριπίδη, οι περισσότεροι ίσως, να δουν τον Σάκη. Πέρα από τον αριθμό δηλαδή των θεατών που είναι τεράστιος, είναι και οι αντιδράσεις των θεατών, οι οποίοι ξεσπάνε σε ένα παρατεταμένο χειροκρότημα, βλέπουν το έργο με πάρα πολύ συγκέντρωση, κατανυκτικά θα έλεγα, χωρίς ξεσπάσματα και χωρίς ιαχές και κραυγές και αυτό για εμένα είναι μία πολύ μεγάλη δικαίωση. Από εκεί και πέρα θέλω να σας πω ότι αυτό που είπατε για τα σχόλια, φυσικά μετά λόγου γνώσεως επέλεξα τον Σάκη Ρουβά, ξέροντας ότι θα επισύρει έναν αριθμό σχολίων θετικών και αρνητικών. Όμως ακριβώς αυτή την ιστορία και ακριβώς όλη αυτή την μόχλευση που κάνουν στο όνομα του Σάκη Ρουβά, ακριβώς αυτό το πράγμα ήθελα να μεταφέρω και στην σκηνή και να το φορέσω στον θεό Διόνυσο. Γιατί και ο θεός Διόνυσος στο έργο όπως ξέρετε είχε πάρα πολλούς θιασώτες και πάρα πολλούς αρνητές.

Μ.Φ.: Ακριβώς.

Δ.Λ.: Αυτήν την αναγωγή, προσπαθώ να κάνω και στο έργο. Δηλαδή φέρνω έναν άνθρωπο που έχει την προσωπική του μυθιστορία, με τους πολλούς groupiesκαι τους πολλούς τιμητές, να παίξει έναν θεό που έχει πολλούς groupies και τους πολλούς τιμητές.

Μ.Φ.: Όπως και πάρα πολλά έργα του αρχαίου δράματος έτσι και σε αυτό βλέπουμε μηνύματα τα οποία παραμένουν δυστυχώς ή ευτυχώς επίκαιρα ακόμα και σήμερα, ποια μηνύματα τονίζετε εσείς μέσα από τις Βάκχες;

Δ.Λ.: Λίγο θα σε στενοχωρήσω γιατί έχω κουραστεί να λένε οι σκηνοθέτεςότι θέλουν να περάσουν αυτό το μήνυμα και θέλουν να περάσουν το τάδε μήνυμα, κλπ.Το μήνυμα ξέρετε φεύγει από μόνο του. Αρκεί να είσαι ένας ισχυρός πομπός και εκπέμπεις μία σειρά από μηνύματα που άλλα τα πιάνει άλλο κοινό, άλλα τα πιάνει ένα άλλο κοινό, άλλα τα πιάνει ένα άλλο κοινό. Θέλω να σας πω ότι έτσι συμβολικά αν σας έλεγα ποιο είναι το μήνυμα που θέλω να περάσω με το έργο, είναι να αφήσω τον Ευριπίδη να πει το δικό του μήνυμα. Το βασικό μου μήνυμα είναι αυτό. Δηλαδή να κάνω μία θεμιτή, νόμιμη, όπως είπαμε και στην αρχή, ανάγνωση του κειμένου και τα μηνύματα να τα εισπράξει δια του Ευριπίδη, όχι μόνο δια του Λιγνάδη. Ωστόσο αν θέλατε να επικεντρωθώ σε κάποια μηνύματα πάλι είναι τα μηνύματα που λέει το έργο, δηλαδή ότι το να προσχωρήσει κανείς, να φορέσει, να αποδεχτεί τον θεό Διόνυσο, δηλαδή την έκσταση από μία ανθρώπινη πραγματικότητα, από το ρήμα εξίσταμαι, φεύγω, την φυγή από τα καθημερινά μας, την γιορτή, το γλέντι, τον έρωτα, για να το κάνει κανείς αυτό κάτι πρέπει να θυσιάσει. Δεν γίνεται κανείς να εξίσταται από την πραγματικότητα, να θέλει να ζει την παραίσθηση, την ουτοπία, χωρίς να πληρώσει κάποια διόδια. Το ένα μήνυμα λοιπόν είναι αυτό. Άλλωστε αυτή είναι και η πλοκή του έργου.Το δεύτερο που θέλω να σας πω είναι η ατάκα που λέει μέσω του Ευριπίδη ο Διόνυσος, ότι όλοι μπορούν να χορέψουν, δηλαδή να συμμετάσχουν στους Διονυσιακούς χορούς, δηλαδή η γιορτή, ο έρωτας, η έκσταση από τα καθημερινά μπορούν να την κάνουν και πρέπει να την κάνουν όλοι, ανεξαρτήτως φύλου, ανεξαρτήτως φυλών, ανεξαρτήτως χρώματος, ανεξαρτήτως ηλικίας. Αυτό προσπαθώ να δώσω στην παράσταση μου, που όπως θα ξέρετε ο χορός αποτελείται από ανθρώπους κάθε χρώματος, είναι έξω από ρατσισμούς, ειδικά αυτήν την περίοδο που διάγουμε, οι τρεις μουσικοί μας παίζουν ζωντανή μουσική, είναι Έλληνες με καταγωγή από την Νιγηρία, Αφροέλληνες θα λέγαμε. Το δεύτερο μήνυμα μου είναι αυτό ακριβώς, η πολυσυλλεκτικότητα και η ελευθερία στην συμμετοχή στις Διονυσιακές τελετές.

Μ.Φ.: Περνάει έχω την αίσθηση και ένα τρίτο μήνυμα, ένα κοινωνικό μήνυμα, με την υποστήριξη που έχετε επιλέξεινα παράσχετε στον σύλλογο φίλων παιδιών με καρκίνο «Ελπίδα» και το νέο έργο του συλλόγου, την τράπεζα εθελοντών δοτών μυελού των οστών, αφού αν δεν κάνω λάθος μέρος των εσόδων από τα εισιτήρια δίνονται σε αυτόν τον σκοπό. Μία αξιέπαινη κίνηση, μία πρωτοβουλία που δυστυχώς είναι αναγκαία ειδικά στις μέρες που περνάμε.

Δ.Λ.: Θα συμφωνήσω αλλά δεν θέλω να περιαυτολογήσω για τον θίασο μας. Νομίζω ότι όλες αυτές οι κινήσεις, γιατί ξέρετε κακά τα ψέματα, εμείς οι καλλιτέχνες, ειδικά του θεάτρου, ουσιαστικά αέρα πουλάμε. Δηλαδή θέλω να πω μία ουτοπία πουλάμε, έναν αέρα που βέβαια αυτός ο αέρας είναι πολύ ωφέλιμος σε όσους αναπνέουν το καυσαέριο της πραγματικότητας. Όταν λοιπόν σε αυτόν τον αέρα εμείς προσθέτουμε κάτι πολύ χειροπιαστό, όπως τα έσοδα όπως είπατε που πάνε για έναν πολύ ωφέλιμο και ελπιδοφόρο σκοπό, τότε πιστέψτε με ότι εγώ τουλάχιστον κοιμάμαι λίγο πιο ήσυχος.

Μ.Φ.: Σας καταλαβαίνω απόλυτα. Δεν μπορώ κλείνοντας να μην σας ζητήσω ένα σχόλιο για μία συνεργάτιδα σας δικής μας, εδώ, Ηρακλειώτισσα, την Εύα Νάθενα, η οποία επιμελήθηκε τα σκηνικά και κουστούμια της παράστασης και που αν δεν κάνω λάθος έχετε ξανασυνεργαστεί στο παρελθόν μαζί.

Δ.Λ.: Θα έλεγα ότι η Εύα η Νάθενα είναι από τους σχεδόν μόνιμους συνεργάτες μου, γιατί πέρα από τους κοινούς κώδικες που έχουμε στην δημιουργία, δηλαδή και εγώ σκηνογραφώ μαζί της και εκείνη σκηνοθετεί μαζί μου, την εμπιστεύομαι πάρα πολύ αλλά μας συνδέει και μία πάρα πολύ μεγάλη φιλία και ταυτότητα στις καλλιτεχνικές απόψεις. Είμαι πολύ τυχερός που συνεργάζομαι με την Εύα την Νάθενα, ελπίζω και εκείνη το ίδιο να νιώθει για εμένα και νομίζω και όποιος συνεργαστεί με την Εύα είναι πραγματικά τυχερός σε πάρα πολλούς τομείς και στον εκτελεστικό και στον δημιουργικό και στον οργανωτικό και κυρίως στην φιλία. Από εκεί και πάρε βέβαια να πούμε ότι παίζουν και άλλοι στην παράσταση, δεν είμαι μόνο εγώ που σας μιλάω που κρατάω τον ρόλο και του δεύτερου αγγελιοφόρου, είναι η Ρούλα Πατεράκη, μία τεράστια ηθοποιός στο σημερινό καλλιτεχνικό γίγνεσθαι, ο Γιάννης Καρατζογιάννης από το Θέατρο Τέχνης, είναι δύο νέα παιδιά τα οποία με υψηλό αίσθημα ρίσκου αλλά και ευθύνης τους εμπιστεύτηκα τους δύο βασικούς ρόλους του έργου, δηλαδή την Αγάυη και τον Περσέα, η Μαρία Κίτσου κι ο Δημήτρης Πασσάς μαθητές μου από το Εθνικό Θέατρο, ο Στέφανος Μουαγκέ, ο Μιχάλης Αφολαγιάν, η Γιώτα Βέη, μία ιέρεια του δημοτικού τραγουδιούκαι φυσικά ο χορός μας ο οποίος έχει, επιτρέψτε μου να πω, αποσπάσει τα θετικότερα σχόλια από όλους εμάς.

Μ.Φ.: Εμείς λοιπόν να ευχηθούμε καλή επιτυχία, σας περιμένουμε με ανυπομονησία από αύριο, ξεκινάτε από Χανιά(Πέμπτη 22 και Παρασκευή 23/8), μετά Ρέθυμνο (Σάββατο 23 και Κυριακή 25/8) και Δευτέρα 26/8 και Τρίτη 27/8 στο Ηράκλειο, στο ανοιχτό θέατρο του Τεχνόπολις, στην Αμμουδάρα.

Δ.Λ.: Ακριβώς. Σας περιμένουμε και εμείς και τα σχόλια μετά την παράταση.

Λίγα λόγια για το έργο

Βασικό στοιχείο της σκηνοθεσίας του Δημήτρη Λιγνάδη, είναι ότι η μουσική , η «νέα , δρώσα μουσική», θα δονήσει το «εγκατεστημένο μόρφωμα». Το πρόσωπο που θα υποδυθεί το Διόνυσο πρέπει να εκπροσωπεί το νέο, το τολμηρό, το ωραίο, αυτό που για τους σημερινούς θεατές μπορεί να γοητεύσει και να οδηγήσει « στην κυριαρχία της μουσικής επί του λόγου και της μέθης επί της λογικής». Έτσι επιλέχθηκε για τον ρόλο του Διόνυσου ο Σάκης Ρουβάς.

Στην παράσταση συμμετέχουν καταξιωμένοι καλλιτέχνες με εμπειρία και γνώση στο αρχαίο δράμα, όπως η Ρούλα Πατεράκη, ο Δημήτρης Λιγνάδης, ο Γιάννης Καρατζογιάννης, η Γιώτα Βέη στο παραδοσιακό τραγούδι, αλλά και νέοι ταλαντούχοι ηθοποιοί, όπως η Μαρία Κίτσου (βραβείο Μελίνα Μερκούρη 2012) και ο Δημήτρης Πασσάς (αριστούχος Εθνικού Θεάτρου).

Στο χορό συμμετέχουν 11 κορίτσια και 3 μουσικοί κρουστών, που αναδεικνύουν την πολυπολιτισμικότητα της παράστασης.

Οι παραστάσεις στην Κρήτη

22 και 23/8 ΠΕΜΠΤΗ ΧΑΝΙΑ ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΤΑΦΡΟΥ – Ώρα έναρξης 21.15

24 και 25/8 ΣΑΒΒΑΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΡΩΦΙΛΗ (ΦΟΡΤΕΤΖΑ) – Ώρα έναρξης 21.15

26 και 27/8 ΔΕΥΤΕΡΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ "ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ" – Ώρα έναρξης 21.15

Συντελεστές

Μετάφραση: Γιάννης Λιγνάδης

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Λιγνάδης

Σκηνικά - κοστούμια: Εύα Νάθενα

Μουσική: Γιώργος Πούλιος

Φωτισμοί: Φίλιππος Κουτσαφτής

Βοηθός σκηνοθέτη: Βίκυ Βολιώτη

Κρουστά: Μιχάλης Αφολαγιάν

Παραγωγή: Θέατρο «ΑΡΓΩ» Αιμιλία Υψηλάντη

Δ/νση παραγωγής: Λευτέρης Πλασκοβίτης

Διανομή

Διόνυσος: Σάκης Ρουβάς

Τειρεσίας: Ρούλα Πατεράκη

Κάδμος: Γιάννης Καρατζογιάννης

Πενθέας: Δημήτρης Πασσάς

Θεράπων: Στέφανος Μουαγκέ

Α' Αγγελιοφόρος: Μιχάλης Αφολαγιάν

Β' Αγγελιοφόρος: Δημήτρης Λιγνάδης

Αγαύη: Μαρία Κίτσου

Χορός: Γιώτα Βέη (κορυφαία), Αντιγόνη Ψυχράμη, Άννα Μενενάκου, Λούσα Μαρσέλλου, Ευαγγελία Συριοπούλου, Ντάνη Γιαννακοπούλου, Δανάη Κατσαμένη, Ζαφειρία Δημητροπούλου - Delangel, Ιωάννα Κουντικέ, Ναταλί Ερνέστα, Γκρέις Νουοκέ.

Μουσικοί κρουστών:

Μιχάλης Αφολαγιάν, Σαμουήλ Ακίνολα, Στέφανος Μουαγκέ.

Δευτέρα 26 και Τρίτη 27 Αυγούστου 2013 Δευτέρα 26 και Τρίτη 27 Αυγούστου 2013

Ο Δημήτρης Λιγνάδης στο prismanews.gr: Αισθάνομαι δικαιωμένος από την επιλογή του Σάκη Ρουβά

Αποτελεί αναμφισβήτητα μια από τις πιο πολυσυζητημένες παραστάσεις αρχαίας τραγωδίας των τελευταίων ετών. Στο καταπληκτικό αυτό έργο του Ευριπίδη, συνυπάρχουν το τραγικό, το δραματικό και το θεατρικό στοιχείο, ενώ είναι το μοναδικό έργο της αρχαιότητας, όπου ο Διόνυσος πρωταγωνιστεί ως ανθρωποποιημένος θεός.

Με αφορμή τις παραστάσεις που θα δοθούν στην Κρήτη, ο σκηνοθέτης του έργου Δημήτρης Λιγνάδης, μιλάει στο prismanews.gr για την παράσταση, τα μηνύματά της, για τον λόγο που τον οδήγησε στην επιλογή του Σάκη Ρουβά για τον ρόλο του Διόνυσου, αλλά και για τη συνεργασία του με την Ηρακλειώτισσα σκηνογράφο και ενδυματολόγο Εύα Νάθενα.

Συνέντευξη στον Μανόλη Φούμη

Μανόλης Φούμης: Σε πρόσφατησυνέντευξή σας, χαρακτηρίσατε την σκηνοθεσία που κάνατε στις Βάκχες ως ακραίο αλλά νόμιμο εγχείρημα σε μία προσπάθεια να σκαρφαλώσετε σε αυτό το θεόρατο άγαλμα που λέγεται Ευριπίδης... Πιστεύετε ότι τελικά το καταφέρατε;

Δημήτρης Λιγνάδης: Πρώτα από όλα ο ακριβής χαρακτηρισμός μου είναι ότι μπορεί να είναι ακραίο αλλά νόμιμο, γιατί το τι είναι ακραίο, το τι είναι πρωτοποριακό, το τι είναι τολμηρό, δεν το καταλαβαίνει ο ίδιος ο καλλιτέχνης ή ο δημιουργός που το κάνει. Το βλέπουν οι άλλοι. Εγώ δηλαδή δεν είχα ποτέ σκοπό να κάνω κάτι ακραίο ή τολμηρό, αυτό το πράμα βγαίνει από μόνο του και νομίζω ότι οποιοσδήποτε καταπιάνεται με την σκηνοθεσία, ειδικά των κλασικών έργων, ειδικά του αρχαίου δράματος, εξ αντικειμένου, αυτομάτως, είναι ακραίος, διότι καταπιάνεται με πάρα πολύ δύσκολα πράγματα. Επομένως ή λοιπόν θα πιαστεί από τα πάνω-πάνω του εγχειρήματος ή θα μπει μέσα, οπότε αυτό από μόνο του έχει μία ακρότητα, μία τόλμη... Από εκεί και πέρα νόμιμο είναι,γιατί νομίζω ότι πάλι με την σειρά τους τα κλασικά έργα και ειδικά το αρχαίο δράμα, ακριβώς επειδή έχουν ένα μοναδικό μεγαλείο, είναι ανοιχτά σε πάρα πολλές αναγνώσεις. Επομένως ο καθέναςδιαλέγει μία δίοδο μέσω της οποίας θα μπει μέσα στον πυρήνα του αρχαίου δράματος και μέσα σε αυτή την δίοδο πορεύεται.

Μ.Φ.: Ποια ήταν η αφορμή που σας έκανε να επιλέξετε αυτή την σπουδαία τραγωδία αλλά και να της δώσετε αυτήν την ιδιαίτερη απόδοση;

Δ.Λ.: Και πάλι θα σας πω ότι ο καλλιτέχνης δεν επιλέγει μόνο το έργο, ας πούμε ο σκηνοθέτης, αν και εγώ είμαι ένας ηθοποιός που σκηνοθετεί, δεν θέλω να τιτλοφορούμαι ως σκηνοθέτης, είμαι ένας που γράφει ποιήματα, δεν ξέρω αν είμαι ποιητής, τέλος πάντων, θέλω να σας πω ότι ποτέ δεν συλλαμβάνει κανείς να ασχοληθεί μόνο με το έργο. Συνήθως συλλαμβάνει το έργο και μία ανάγνωση που θέλει να του κάνει. Δηλαδή ας πούμε ότι θέλω να ανεβάσω Προμηθέα έτσι ή την Ηλέκτρα με αυτή την ηθοποιό, έτσι λοιπόν και η αυτή για τις Βάκχες ήταν για μένα ένα πακέτο. Δηλαδή θα ήθελα να ανεβάσω τις Βάκχες με περίπου αυτόν τον θίασο και με Διόνυσο τον Σάκη Ρουβά. Ήταν δηλαδή μαζί αυτό με την σύλληψη του οράματος, δεν ήταν μόνο το έργο, το έργο από μόνο του σαφώς είναι ένα έργο που σπάει κόκαλα.

Μ.Φ.: Αναφερθήκατε στο Σάκη Ρουβά. Με δεδομένη και την αρκετά μεγάλη έκταση που δόθηκε από τα ΜΜΕ, ακούστηκαν πολλά σχόλια τόσο θετικά όσο και αρνητικά, εσείς αισθάνεστε δικαιωμένος από αυτή την επιλογή σας;

Δ.Λ.: Θα ξεκινήσω από το τέλος, αισθάνομαι πάρα πολύ δικαιωμένος από αυτή την επιλογή και ξέρετεγιατί; Διότι πρώτα από όλα, πέρα από τα πλήθη του κόσμου που συρρέουν να δουν την παράσταση, συρρέουν εύλογα, άλλοι να δουν τον Ευριπίδη, οι περισσότεροι ίσως, να δουν τον Σάκη. Πέρα από τον αριθμό δηλαδή των θεατών που είναι τεράστιος, είναι και οι αντιδράσεις των θεατών, οι οποίοι ξεσπάνε σε ένα παρατεταμένο χειροκρότημα, βλέπουν το έργο με πάρα πολύ συγκέντρωση, κατανυκτικά θα έλεγα, χωρίς ξεσπάσματα και χωρίς ιαχές και κραυγές και αυτό για εμένα είναι μία πολύ μεγάλη δικαίωση. Από εκεί και πέρα θέλω να σας πω ότι αυτό που είπατε για τα σχόλια, φυσικά μετά λόγου γνώσεως επέλεξα τον Σάκη Ρουβά, ξέροντας ότι θα επισύρει έναν αριθμό σχολίων θετικών και αρνητικών. Όμως ακριβώς αυτή την ιστορία και ακριβώς όλη αυτή την μόχλευση που κάνουν στο όνομα του Σάκη Ρουβά, ακριβώς αυτό το πράγμα ήθελα να μεταφέρω και στην σκηνή και να το φορέσω στον θεό Διόνυσο. Γιατί και ο θεός Διόνυσος στο έργο όπως ξέρετε είχε πάρα πολλούς θιασώτες και πάρα πολλούς αρνητές.

Μ.Φ.: Ακριβώς.

Δ.Λ.: Αυτήν την αναγωγή, προσπαθώ να κάνω και στο έργο. Δηλαδή φέρνω έναν άνθρωπο που έχει την προσωπική του μυθιστορία, με τους πολλούς groupiesκαι τους πολλούς τιμητές, να παίξει έναν θεό που έχει πολλούς groupies και τους πολλούς τιμητές.

Μ.Φ.: Όπως και πάρα πολλά έργα του αρχαίου δράματος έτσι και σε αυτό βλέπουμε μηνύματα τα οποία παραμένουν δυστυχώς ή ευτυχώς επίκαιρα ακόμα και σήμερα, ποια μηνύματα τονίζετε εσείς μέσα από τις Βάκχες;

Δ.Λ.: Λίγο θα σε στενοχωρήσω γιατί έχω κουραστεί να λένε οι σκηνοθέτεςότι θέλουν να περάσουν αυτό το μήνυμα και θέλουν να περάσουν το τάδε μήνυμα, κλπ.Το μήνυμα ξέρετε φεύγει από μόνο του. Αρκεί να είσαι ένας ισχυρός πομπός και εκπέμπεις μία σειρά από μηνύματα που άλλα τα πιάνει άλλο κοινό, άλλα τα πιάνει ένα άλλο κοινό, άλλα τα πιάνει ένα άλλο κοινό. Θέλω να σας πω ότι έτσι συμβολικά αν σας έλεγα ποιο είναι το μήνυμα που θέλω να περάσω με το έργο, είναι να αφήσω τον Ευριπίδη να πει το δικό του μήνυμα. Το βασικό μου μήνυμα είναι αυτό. Δηλαδή να κάνω μία θεμιτή, νόμιμη, όπως είπαμε και στην αρχή, ανάγνωση του κειμένου και τα μηνύματα να τα εισπράξει δια του Ευριπίδη, όχι μόνο δια του Λιγνάδη. Ωστόσο αν θέλατε να επικεντρωθώ σε κάποια μηνύματα πάλι είναι τα μηνύματα που λέει το έργο, δηλαδή ότι το να προσχωρήσει κανείς, να φορέσει, να αποδεχτεί τον θεό Διόνυσο, δηλαδή την έκσταση από μία ανθρώπινη πραγματικότητα, από το ρήμα εξίσταμαι, φεύγω, την φυγή από τα καθημερινά μας, την γιορτή, το γλέντι, τον έρωτα, για να το κάνει κανείς αυτό κάτι πρέπει να θυσιάσει. Δεν γίνεται κανείς να εξίσταται από την πραγματικότητα, να θέλει να ζει την παραίσθηση, την ουτοπία, χωρίς να πληρώσει κάποια διόδια. Το ένα μήνυμα λοιπόν είναι αυτό. Άλλωστε αυτή είναι και η πλοκή του έργου.Το δεύτερο που θέλω να σας πω είναι η ατάκα που λέει μέσω του Ευριπίδη ο Διόνυσος, ότι όλοι μπορούν να χορέψουν, δηλαδή να συμμετάσχουν στους Διονυσιακούς χορούς, δηλαδή η γιορτή, ο έρωτας, η έκσταση από τα καθημερινά μπορούν να την κάνουν και πρέπει να την κάνουν όλοι, ανεξαρτήτως φύλου, ανεξαρτήτως φυλών, ανεξαρτήτως χρώματος, ανεξαρτήτως ηλικίας. Αυτό προσπαθώ να δώσω στην παράσταση μου, που όπως θα ξέρετε ο χορός αποτελείται από ανθρώπους κάθε χρώματος, είναι έξω από ρατσισμούς, ειδικά αυτήν την περίοδο που διάγουμε, οι τρεις μουσικοί μας παίζουν ζωντανή μουσική, είναι Έλληνες με καταγωγή από την Νιγηρία, Αφροέλληνες θα λέγαμε. Το δεύτερο μήνυμα μου είναι αυτό ακριβώς, η πολυσυλλεκτικότητα και η ελευθερία στην συμμετοχή στις Διονυσιακές τελετές.

Μ.Φ.: Περνάει έχω την αίσθηση και ένα τρίτο μήνυμα, ένα κοινωνικό μήνυμα, με την υποστήριξη που έχετε επιλέξεινα παράσχετε στον σύλλογο φίλων παιδιών με καρκίνο «Ελπίδα» και το νέο έργο του συλλόγου, την τράπεζα εθελοντών δοτών μυελού των οστών, αφού αν δεν κάνω λάθος μέρος των εσόδων από τα εισιτήρια δίνονται σε αυτόν τον σκοπό. Μία αξιέπαινη κίνηση, μία πρωτοβουλία που δυστυχώς είναι αναγκαία ειδικά στις μέρες που περνάμε.

Δ.Λ.: Θα συμφωνήσω αλλά δεν θέλω να περιαυτολογήσω για τον θίασο μας. Νομίζω ότι όλες αυτές οι κινήσεις, γιατί ξέρετε κακά τα ψέματα, εμείς οι καλλιτέχνες, ειδικά του θεάτρου, ουσιαστικά αέρα πουλάμε. Δηλαδή θέλω να πω μία ουτοπία πουλάμε, έναν αέρα που βέβαια αυτός ο αέρας είναι πολύ ωφέλιμος σε όσους αναπνέουν το καυσαέριο της πραγματικότητας. Όταν λοιπόν σε αυτόν τον αέρα εμείς προσθέτουμε κάτι πολύ χειροπιαστό, όπως τα έσοδα όπως είπατε που πάνε για έναν πολύ ωφέλιμο και ελπιδοφόρο σκοπό, τότε πιστέψτε με ότι εγώ τουλάχιστον κοιμάμαι λίγο πιο ήσυχος.

Μ.Φ.: Σας καταλαβαίνω απόλυτα. Δεν μπορώ κλείνοντας να μην σας ζητήσω ένα σχόλιο για μία συνεργάτιδα σας δικής μας, εδώ, Ηρακλειώτισσα, την Εύα Νάθενα, η οποία επιμελήθηκε τα σκηνικά και κουστούμια της παράστασης και που αν δεν κάνω λάθος έχετε ξανασυνεργαστεί στο παρελθόν μαζί.

Δ.Λ.: Θα έλεγα ότι η Εύα η Νάθενα είναι από τους σχεδόν μόνιμους συνεργάτες μου, γιατί πέρα από τους κοινούς κώδικες που έχουμε στην δημιουργία, δηλαδή και εγώ σκηνογραφώ μαζί της και εκείνη σκηνοθετεί μαζί μου, την εμπιστεύομαι πάρα πολύ αλλά μας συνδέει και μία πάρα πολύ μεγάλη φιλία και ταυτότητα στις καλλιτεχνικές απόψεις. Είμαι πολύ τυχερός που συνεργάζομαι με την Εύα την Νάθενα, ελπίζω και εκείνη το ίδιο να νιώθει για εμένα και νομίζω και όποιος συνεργαστεί με την Εύα είναι πραγματικά τυχερός σε πάρα πολλούς τομείς και στον εκτελεστικό και στον δημιουργικό και στον οργανωτικό και κυρίως στην φιλία. Από εκεί και πάρε βέβαια να πούμε ότι παίζουν και άλλοι στην παράσταση, δεν είμαι μόνο εγώ που σας μιλάω που κρατάω τον ρόλο και του δεύτερου αγγελιοφόρου, είναι η Ρούλα Πατεράκη, μία τεράστια ηθοποιός στο σημερινό καλλιτεχνικό γίγνεσθαι, ο Γιάννης Καρατζογιάννης από το Θέατρο Τέχνης, είναι δύο νέα παιδιά τα οποία με υψηλό αίσθημα ρίσκου αλλά και ευθύνης τους εμπιστεύτηκα τους δύο βασικούς ρόλους του έργου, δηλαδή την Αγάυη και τον Περσέα, η Μαρία Κίτσου κι ο Δημήτρης Πασσάς μαθητές μου από το Εθνικό Θέατρο, ο Στέφανος Μουαγκέ, ο Μιχάλης Αφολαγιάν, η Γιώτα Βέη, μία ιέρεια του δημοτικού τραγουδιούκαι φυσικά ο χορός μας ο οποίος έχει, επιτρέψτε μου να πω, αποσπάσει τα θετικότερα σχόλια από όλους εμάς.

Μ.Φ.: Εμείς λοιπόν να ευχηθούμε καλή επιτυχία, σας περιμένουμε με ανυπομονησία από αύριο, ξεκινάτε από Χανιά(Πέμπτη 22 και Παρασκευή 23/8), μετά Ρέθυμνο (Σάββατο 23 και Κυριακή 25/8) και Δευτέρα 26/8 και Τρίτη 27/8 στο Ηράκλειο, στο ανοιχτό θέατρο του Τεχνόπολις, στην Αμμουδάρα.

Δ.Λ.: Ακριβώς. Σας περιμένουμε και εμείς και τα σχόλια μετά την παράταση.

Λίγα λόγια για το έργο

Βασικό στοιχείο της σκηνοθεσίας του Δημήτρη Λιγνάδη, είναι ότι η μουσική , η «νέα , δρώσα μουσική», θα δονήσει το «εγκατεστημένο μόρφωμα». Το πρόσωπο που θα υποδυθεί το Διόνυσο πρέπει να εκπροσωπεί το νέο, το τολμηρό, το ωραίο, αυτό που για τους σημερινούς θεατές μπορεί να γοητεύσει και να οδηγήσει « στην κυριαρχία της μουσικής επί του λόγου και της μέθης επί της λογικής». Έτσι επιλέχθηκε για τον ρόλο του Διόνυσου ο Σάκης Ρουβάς.

Στην παράσταση συμμετέχουν καταξιωμένοι καλλιτέχνες με εμπειρία και γνώση στο αρχαίο δράμα, όπως η Ρούλα Πατεράκη, ο Δημήτρης Λιγνάδης, ο Γιάννης Καρατζογιάννης, η Γιώτα Βέη στο παραδοσιακό τραγούδι, αλλά και νέοι ταλαντούχοι ηθοποιοί, όπως η Μαρία Κίτσου (βραβείο Μελίνα Μερκούρη 2012) και ο Δημήτρης Πασσάς (αριστούχος Εθνικού Θεάτρου).

Στο χορό συμμετέχουν 11 κορίτσια και 3 μουσικοί κρουστών, που αναδεικνύουν την πολυπολιτισμικότητα της παράστασης.

Οι παραστάσεις στην Κρήτη

22 και 23/8 ΠΕΜΠΤΗ ΧΑΝΙΑ ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΤΑΦΡΟΥ – Ώρα έναρξης 21.15

24 και 25/8 ΣΑΒΒΑΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΡΩΦΙΛΗ (ΦΟΡΤΕΤΖΑ) – Ώρα έναρξης 21.15

26 και 27/8 ΔΕΥΤΕΡΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ "ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ" – Ώρα έναρξης 21.15

Συντελεστές

Μετάφραση: Γιάννης Λιγνάδης

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Λιγνάδης

Σκηνικά - κοστούμια: Εύα Νάθενα

Μουσική: Γιώργος Πούλιος

Φωτισμοί: Φίλιππος Κουτσαφτής

Βοηθός σκηνοθέτη: Βίκυ Βολιώτη

Κρουστά: Μιχάλης Αφολαγιάν

Παραγωγή: Θέατρο «ΑΡΓΩ» Αιμιλία Υψηλάντη

Δ/νση παραγωγής: Λευτέρης Πλασκοβίτης

Διανομή

Διόνυσος: Σάκης Ρουβάς

Τειρεσίας: Ρούλα Πατεράκη

Κάδμος: Γιάννης Καρατζογιάννης

Πενθέας: Δημήτρης Πασσάς

Θεράπων: Στέφανος Μουαγκέ

Α' Αγγελιοφόρος: Μιχάλης Αφολαγιάν

Β' Αγγελιοφόρος: Δημήτρης Λιγνάδης

Αγαύη: Μαρία Κίτσου

Χορός: Γιώτα Βέη (κορυφαία), Αντιγόνη Ψυχράμη, Άννα Μενενάκου, Λούσα Μαρσέλλου, Ευαγγελία Συριοπούλου, Ντάνη Γιαννακοπούλου, Δανάη Κατσαμένη, Ζαφειρία Δημητροπούλου - Delangel, Ιωάννα Κουντικέ, Ναταλί Ερνέστα, Γκρέις Νουοκέ.

Μουσικοί κρουστών:

Μιχάλης Αφολαγιάν, Σαμουήλ Ακίνολα, Στέφανος Μουαγκέ.