Δευτέρα, 12 Απριλίου 2021

Τραυματισμοί- Προγράμματα πρόληψης σε ποδοσφαιριστές

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2021 09:30 Γράφτηκε από τον


Οι αγώνες ποδοσφαίρου γίνονται όλο και πιο ανταγωνιστικοί, ενώ συγχρόνως διεξάγονται σε υψηλές ταχύτητες (Stolen T, Chamari K, Castagna C, et al., 2005). Συγχρόνως, είναι ένα άθλημα το οποίο απαιτεί συνδυασμό κινήσεων όπως το λάκτισμα με ταυτόχρονη και ταχεία αλλαγή κατεύθυνσης, εκρηκτικές και περιστροφικές κινήσεις, καθώς και ξαφνικές συγκρούσεις ή πτώσεις.


Τα παραπάνω δεδομένα καθιστούν τους ποδοσφαιριστές επιρρεπείς σε τραυματισμούς κατά 1000 φορές περισσότερο από άλλα επαγγέλματα, οι δε τραυματισμοί συμβαίνουν συνήθως κατά τη διάρκεια των αγώνων, αλλά και κατά την προπόνηση και θα πρέπει να είναι σε άριστη φυσική κατάσταση προκειμένου να είναι σε θέση να παρακολουθούν τις εξελίξεις στις ποδοσφαιρικές τεχνικές (Weston M, Helsen W, Macmahon C, et al., 2004).


Μεταξύ των πιο κοινών τραυματισμών είναι αυτοί που περιλαμβάνουν τα κάτω άκρα, με συχνότερο ίσως το γόνατο και τους συνδέσμούς του, διαστρέμματα αστραγάλου, τενοντίτιδες (π.χ. αχίλλειου), θλάσεις, τραβήγματα, κ.λ.π. Δεν εξαιρούνται τα άλλα μέρη του σώματος, (π.χ. ώμοι, κεφάλι), καθώς πρόκειται για ένα έντονο άθλημα επαφής. Συνολικά περιγράφεται επίπτωση τραυματισμών σε ποσοστό 12-15% (Oparetal., 2012) όπου του 37% περιλαμβάνει όλους τους μυϊκούς τραυματισμούς (Ekstrandetall., 2011).


Δεδομένου ότι κατά τη διάρκεια του αγώνα οι ποδοσφαιριστες χρειάζεται να καλύψουν από 9-12 χλμ,(Krustrup&Bangsbo, 2001, Cateralletal., 1993, AsamiT, TogariH, OhashiJ., 1988, JohnstonL, McnaughtonL., 1994, Da Silva AI, Rodriguez-Añez CR., 1999, Castagna C, Abt G, D’Ottavio S., 2004, Roman ER, Arruda M, Gasperin CEB, et al., 2004), είναι απαραίτητη η υψηλή αναερόβια ικανότητα (ταχύτητα και εκρηκτική μυϊκή δύναμη) για κινήσεις όπως τα σπριντ και τα άλματα, ενώ απαιτείται αερόβια διάρκεια κατά τις μικρές περιόδους ανάκαμψης (Weston, etal., 2004, Raymundo JLP, Reckers LJ, Locks R, et al., 2005).


Είναι σαφές ότι το άθλημα του ποδοσφαίρου εμπλέκει υψηλής έντασης διαλειμματική άσκηση , όπου ουσιαστικά οι ποδοσφαιριστές εναλλάσσουν χαμηλής έντασης περιόδους (στάση, περπάτημα, τροχάδην) με υψηλής έντασης περιόδους (τρέξιμο, σπριντάρισμα) (Da Silva AI, Fernandes LC, Fernandez R., 2008, Krustrup&Bangsbo, 2001, DaSilva, etal., 2008).


Για την πρόληψη των μυϊκών τραυματισμών απαιτείται ασκησιολόγιο-πρωτόκολλο που επικεντρώνεται στην ανάπτυξη μυϊκής ισορροπίας (αγωνιστών- ανταγωνιστών), στη βελτίωση της έκκεντρης απόδοσης του μυ και ταυτόχρονη βελτίωση της ελαστικότητάς του. Τα παραπάνω προγράμματα είναι απαραίτητα τόσο ως γενικά προγράμματα πρόληψης τραυματισμών, όσο και ως εξατομικευμένα προγράμματα σχεδιασμένα για αθλητές που εμφανίζουν υποτροπή σε συγκεκριμένους τραυματισμούς. Ενδεικτικά τα προγράμματα αυτά περιλαμβάνουν coretraining 1-2 φορές την εβδομάδα διάρκειας 20 λεπτών, βελτίωση του νευρομυϊκού ελέγχου, ολοκληρωμένο πρόγραμμα προθέρμανσης στοχευμένο στην πρόληψη τραυματισμών.


Συνοψίζοντας τα παραπάνω, γίνεται σαφής η ανάγκη σχεδιασμού και εφαρμογής στοχευμένων προγραμμάτων πρόληψης τραυματισμών, τα οποία διαφοροποιούνται ως προς τους κύριους στόχους της προπόνησης φυσικής κατάστασης, λειτουργώντας συμπληρωματικά και αναπόσπαστα από αυτήν.

 

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Search

Prisma Sport